గీతాచార్య SSC

వారికే చెల్లు ఈ పనులు

2011-01-03T23:16:00.002+05:30

కొన్ని కొన్ని పనులను కొందరే చేయవలెను. ఇతరులు చేసిన... పనే కదా అని చేశావో పీక కోస్తా తరహాలో అయిపోవును. అటువంటి కొన్ని పనులు...

1. త్యాగం చెయ్యాలంటే సోనియా గాంధీ మాత్రమే చెయ్యాలి. కాదు కాదు. సోనియా గాంధీకే త్యాగం చేసే అర్హత ఉంది. ఆవిడ చేసిందే త్యాగం.

2. టెంప్ట్ కావాలంటే మహేష్ బాబే కావాలి. అంటే సూపర్‍స్టార్ కృష్ణ కాదు. మహేషే. అన్నగారు బాబు కదా :D

3. తొడగొట్టాలంటే బాలయ్య బాబే

4. మాటి మాటికీ మా తాత అనే అర్హత ఒక్క జూ ఎన్టీయారుకే ఉంది. ఎందుకంటే వారికి మాత్రమే స్వయం ప్రకాశం లేనిది. తాత అనందే, జనం తంతారు ఆ గ్లా౨మరుకు :D

5. ఓడిపోయినప్పుడు గాయం సాకు చూపే అర్హత సానియా మీర్జా కే ఉంది. ఇతరులకు కాదు

అయ్యో అసలు కథ :D

2010-12-30T21:21:00.001+05:30

కంపుటేరు/టైపురైటరు కీబోర్డు నందు (సినిమాల్లో ఆర్తీ అగర్వాల్ పెట్టుకునే నందు, నందిని అనే పేరుకూ, దీనికీ ఏ సంబంధమును లేదని తెలియజేయుటకు చిదానించుచుంటిమి) ఐ

అనబడే (ఐ బడా/బడే అక్షరమే. ఎంత పొగరో దానికి. ఒహఠి లాగా ఉంటుంది. మరియూ ఇగో నకు సంకేతము. అసలైన ఇగో అయిన నేవిధమైన ఇబ్బందియు లేదు గాని, దాని యసలు యర్థము తెలియని వారికుండిన ఎన్నియో ఇబ్బందులు) అక్షరము ప్రక్కనే ఓ అను మరియొక అక్షరము కలదు. కమ్ప్యూటరు వాడక సమయమున ఐ బదులు ఓ, మరియూ ఓ బదులు ఐ వచ్చిన ఇబ్బందులు గూర్చి పలువురు పలుమార్లు వాపోయి యుంటిరి.

అట్టి సమయమున మనిషి వెలువరించు భావమునకు సంకేత రూపమొహఠి కలదు. దాని గూర్చి తరువాత చర్చించెదము.

మన తెలుగు భాష యందలి పదమయిన అయ్యో ఎటుల వచ్చెననిన... కమ్ప్యూటరు కీబోర్డు వలన. ఇది పలువురకు యాశ్చర్యముగ తోచినను, ఇది యదార్థము. నిక్కము. సత్యము. ఐ, మరియు, ఓ ల వల్ల సమస్య ఉత్పన్నమైనది కాన దానికి సంకేత నామముగ ఐఓ అని ఉంచితిరి. క్రమముగ నదియె (ఏ నది కాదు. ఉంచిన అదియె అని భవము) ఐయో గను, ఆ పైన జనుల నోళ్ళ యందు నాని క్రమముగ అయ్యో గ స్థిర పడెను. అప్పటి నుంచీ, సమస్యలేవి యైనను ఉత్పన్నమయినప్పుడు మనుజులు అయ్యో అని అనుచుంటిరి

చచ్చిపోయిన నీతో నడిచానివాళ

2010-12-28T17:49:00.001+05:30

నవ్వాలి నీతో నడవాలి నీతో నెలవంక మీద నిలవాలి నీతో
ఆడాలి నీతో అలగాలి నీతో హరివిల్లు మీద ఊగాలి నీతో
తడవాలి నీతో ఆరాలి నీతో గడపాలి అనుక్షణం నేనే నీతో
నవ్వాలి నీతో నడవాలి నీతో నెలవంక మీద నిలవాలి నీతో
వస్తానని మాటిచ్చాక కావాలని నే రాలేక నీలొ చాలా ఆరాటాన్నే పెంచాలి
వేరే కన్యను నేనింక వంకర చూపులు చూసాకా నీలో కలిగే అక్రోశాన్నే కాచాలి
నీ పైట గాలిని పీల్చాలి నీ మాట తేనెను తాగాలి
నును లేత చివాట్లు తింటా నీతో
నవ్వాలి నీతో నడవాలి నీతో నెలవంక మీద నిలవాలి నీతో
ఆడాలి నీతో అలగాలి నీతో హరివిల్లు మీద ఊగాలి నీతో
చీటికి మాటికి ఊరించి చిలిపితనంతో ఉడికించి ముద్దుగ మూతిని ముడుచుకునుంటే చూడాలి
ఓ అంతకు అంత లాలించి ఆపై నీపై తలవాల్చి బ్రతిమాలేస్తూ జతగా నీతో బ్రతకాలి
నీ వేలి కొనలను నిమరాలి నీ కాలి ధూళిని తుడవాలి
అరచేతి గీతల్లే ఉంటా నీతో
నవ్వాలి నీతో నడవాలి నీతో నెలవంక మీద నిలవాలి నీతో
ఆడాలి నీతో అలగాలి నీతో హరివిల్లు మీధ ఊగాలి నీతో
తడవాలి నీతో ఆరాలి నీతో గడపాలి అనుక్షణం నేనే నీతో
గెలుపూ ఓటమీ ఎంత మనుషుల్లో ఎంత వ్యత్యాసాన్ని కలిగిస్తాయో, ఎంత శ్రమకూ విలువే లేకుండా చేస్తుందో అన్నది నేను మొదటి నుంచీ ఆలోచించే విషయం.

గెలిచిన విజేతల గురించే జనానికెక్కువ గుర్తుంటుంది. అంటే గెలుపే ఒకరకంగా అమరత్వానికి దారి సినిమాలైనా, ఆటలైనా, జీవితమైనా ఏదైనా సరే. గెలుపే మంత్రం. ఫైనల్ దాకా వెళ్ళిన ఆటగాడు చివరి క్షణంలో ఓడిపోతే ఆతరువాత ఎందరికి అతని గురించి గుర్తుంటుంది? చరిత్రలోనూ అంతే. అది విజేతల గాధ. అంతే తప్ప పరాజితుల గురించేమాత్రం కాదు. పరాజితులనెప్పుడూ చరిత్రే కాదు, ప్రకృతి కూడా
క్షమించదు.

సినిమాలే తీసుకోండి. ఫ్లాపైన సినిమాల్లో ఉన్న పాటలు, ఫొటోగ్రఫీ, ఇతర సాంకేతిక నిపుణుల శ్రమంతా బూడిదలో పోసిన పన్నీరే!

సరే ఈ సుత్తంతా ఎందుకు కానీ, పైన ఇచ్చిన పాటను, చూస్తూ, వింటూ చదివారా? చాలా బాగుంది కదూ!
*** *** ***

అరెరే ఎవరిది అరెరే ఎవరిది అరెరే ఎవరు ఇది
మెరుపై కనబడి చినుకై అడుగిడి మనసును తడిపినది
ఇది అని తెలియని ఇదివరకేరుగని అలజడి రేపినది
కల ఇది కాదని నిజముగ నిజమని రుజువులు చూపినది
హ్రుదయాన్ని నిమిషంలో దోచేసింది
దోచేసి మబ్బులో దాగేసింది ఎందుకో

ఇన్నాళ్ళు లోకాన ఇందరిని చూస్తునా యేనాడు రాలేదు ఈ స్పందన
తన వల్ల కలిగింది నవ భావన
యే వైపు వెళుతున్నా యే చోట చూస్తున్నా
తన వైపు మళ్ళింది ఆలోచన
తనలోన ఏముందొ ఆకర్షణ
ఆకలేమొ లేకుంది నిద్దరేమొ రాకుంది అర్ధమే కాకుంది హ్మ్మ్
తానన్న నన్నాన తానన్న నన్నాన నా
అంతులేని బాధుంది బాధలోన తీపుంది తీపి బాధ తెలిసింది హూ
తానన్న నన్నాన నాన నన్న నా
తొలి చూపులోన తన పైన ప్రేమైనది (2)
మరు నిమిషం లోన ఆ మైన మరుగైనది (2)
అరెరే అరెరే అరెరే అరెరే
హ్రుదయాన్ని నిమిషంలో దోచేసింది
దోచేసి మబ్బులో దాగేసింది ఎందుకో

తన ఊహ ఊపిరిగా తన రూపు చూపులుగా
తానేమొ నాలోన స్థిరమైనది
నా తనువు రెట్టింపు బరువైనది
నా నడక పరుగులుగా నా పలుకు కవితలుగా
అనుకోని కళ నాకు యెరుకైనది
యెరుకైయి మనసంత చెరుకైనది
కొత్త పువ్వు విరిసింది కొత్త గాలి వీచింది కొత్త దారి కలిసింది హూ
తానన్న నన్నాన తానన్న నన్నాన నా
తాను కంట పడ్డాక నేడు నేను కంటోంది నిన్న కంటె బాగుంది
తానన్న నన్నాన తానన్న నన్నాన నా
అనుమానం లేదు నా కొరకే తానున్నది
తన ప్రేమను పొందే నమ్మకమే నాకున్నది

ఈ పాటను చూడండి. ఎత్తుగడ ఎంత అందంగా ఉందో. మధ్య మధ్యలో ఆ అందం, నడకా దెబ్బతిన్నా చాలా చక్కని, రిపీట్ చేసుకోవాలనిపించే పాట ఇది. పాడుకోవటానిక్కూడా చాలా అనువుగా ఉండే పాట.
*** *** ***

పంచ భూతాల సాక్షిగా,

పంచామృతాల సాక్షిగా,

పంచేంద్రియాల సాక్షిగా,

పంచాక్షరాల సాక్షిగా,

నా పంచ ప్రాణాలె నీవనీ,

పంచేసుకుంటా నీతో ప్రేమనీ...

అసలు ఈ మాటలను చూడండి. ఎంత భావుకత, ఎంత రిథమ్. హాంటింగ్ మెలడీకుండాల్సిన లక్షణాలన్నీ ఈ పాటకున్నాయి. పూర్తి పాత ఎక్కడా దొరకలేదు నాకు. వినీ, వినీ వ్రాయాల్సిందే. ఇప్పుడు కుదరదల్లేనే ఉంది.
*** *** ***

పన్నెండింటికి పడుకుంటే,

ఒంటిగ కలలోకొస్తావు,

ఐదారింటికి మేల్కొంటే,

అప్పుడు ఎదురుగ ఉంటావు...

అబ్బ, ఈ పాటను చూడండి. ఎంత రొమాంటిగ్గా ఉందో. ఈ క్రింద ఇచ్చిన వాక్యాన్ని చూడండి.

అద్దెగా చెల్లిస్తాలే నా ప్రాణమూ...

ఎక్కడా ఏరకమైన అసభ్యతా లేకుండా వింటానికీ, పాడుకోవటానికీ వీలుగా ఉన్నాయి కదా.

ఇవాళ నీతో సినిమా చూడాల్సి వచ్చింది. అప్పట్లో రెండక్షరాల పేరుకు తగ్గట్టుగానే రెండే రోజులు ఆడి ఫ్లాపైన ఈ సినిమా కే రాఘవేంద్రరావు కొడుకు సూర్య ప్రకాష్ ని పరిచయం చేస్తూ చేసిన సినిమా. చూట్టానికీ, వింటానికీ కథ కాస్త బాగున్నా, ట్రీట్మెంట్ లోపం వల్లా, ఉషాకిరణ్ వారు అప్పట్లో ఉన్న ఫామ్ వల్లా ఘోరంగా ఫెయిలైంది.

దీనికి సంగీతం విద్యాసాగర్. కాస్త ఇన్స్పిరేషన్లున్నా, గొప్ప సంగీతాన్నందించాడు. ఇక్కడ చెప్పిన నాలుగు పాటలూ పొద్దున్నుంచీ వింటూనే ఉన్నాను. కొంచం కూడా విసుగెత్త లేదు. కానీ సినిమా దెబ్బతింటం వల్ల ఈపాతలన్నీ మరుగున పడిపోయాయి. అందుకే చచ్చిపోయిన నీతో నడిచానివాళ. జయాపజాయాలెంతగా ఒక మనిషిని కానీ ఒక వర్క్ ను కానీ ఎంత ప్రభావితం చేస్తాయో, ఆయా క్షణాలను అనుభవించి, విశ్లేషించుకుని ఉన్న నాకు బాగా తెలుసు. అలాంటి వాటికి ఈ సినిమా ఒక ఉదాహరణ. ఈ పాతల గురించి కాస్తంత విశ్లేషణ కూడా చెయ్యొచ్చు. చేస్తాను. ఈలోగా ఈ పరాజయపు మాధుర్యాన్ని చవిచూడండి

పాటలను ఇక్కడ వినవచ్చు

ఈ నాలుగూ నాలుగే మరి. ఆస్వాదిస్తారో, వదిలేస్తారో... అది ఎవరిష్టం వారిది. వీటిలో ఏదో ఒక పాటను గురించి ఎప్పుడో మధుర వాణి బ్లాగులో చూసిన గుర్తు.

సక్సెస్, ఫెయిల్యూరనే వాతి మాటున కొన్ని కొన్ని ఆణిముత్యాలుంటాయి. వాటి కోసమని జాగ్రత్తగా వెతకాలి. లేకపోతే ఎన్నో, ఎన్నెన్నో అందాలను మిస్సవటం మాత్రం గా౨రంటీ. సో, డోంట్ మిస్ దిస్ ఆల్బమ్

ఓ పది గొప్ప సినిమాలు

2010-12-23T22:09:00.001+05:30

సహజంగా ఎవరినన్నా అడిగితే తమ ఇంటర్మీడియేట్, డిగ్రీ ఆ సమయాల్లో ఎక్కువ సినిమాలు చూశామని చెపుతారు. క్లా౨సులెగ్గొట్టి సినిమాలకూ, షికార్లకూ వెళ్ళటం గొప్ప థ్రిల్. కొన్నాళ్ళు ఒక పనిని విపరీతంగా చెయ్యటం, ఆ తరువాత విసుగెత్తిపోవటం అన్నది అందరిలోనూ సహజమైన ప్రక్రియే. చిన్నతనం నుండీ, నాకు బాగా ఇంటరెస్టైనవి, సైన్స్, స్పోర్ట్స్, సినిమా. పైన చెప్పినట్టు ఇంటర్మీడియేటో, అలా కొన్నాళ్ళో కాక, జీవితాంతం నాకు నచ్చేవిషయాలవి. ఎన్ని సినిమాలు చూసినా, ఎన్ని గంటలు ఆటలు చూసినా, రోజంతా సైన్సులో మునిగి తేలినా లేశ మాత్రం కూడా విసుగనిపించదు. సంవత్సరానికి మహా అయితే పాతికో, ముప్పైయ్యో సినిమాలు చూసే నాకు నవతరంగంలోకి అడుగు పెట్టక మునుపు సినిమాల గురించి పెద్ద అవగాహన లేదు. సినిమాలంటే ఎక్కువగా చూసే తెలుగు సినిమాలు, రజనీ కాంత్ అరవ డబ్బింగు సినిమాలు, అప్పుడప్పుడూ చూసే హిందీ సినిమాలు. అంతే!

చిత్రంగా ఈ సంవత్సరం నేను దాదాపూ రెండొందల పైన సినిమాలు చూశాను. వాటిలో సింహభాగం కొరియన్ సినిమాలు కాగా, ఇతరదేశాల సినిమాలు కూడా ఉన్నాయి. ఒకరకంగా చెప్పాలంటే ఎన్‌సెంబుల్ వ్యూయింగ్ అన్నమాట. అలా అన్ని సినిమాలు చూశాక వాటిలో ఏది బాగా నచ్చిందనే ప్రశ్న వచ్చింది. కొన్ని సినిమాల్ని అక్కడక్కడా స్కిప్ చేస్తూ చూశాను. మరి కొన్నిటిలో కొన్ని సీన్లను రిపీట్ చేస్తూ చూశాను. ఇంకొన్నిటిని మాత్రం సినిమా మొత్తాన్నే రిపీట్ చేశాను. కొన్నిటిని బా౨క్‌గ్రౌండ్ స్కోర్ కోసమని చూస్తే, మరి కొన్నిటిని వాటిలో ఉన్న వయొలెన్స్ కోసమని రిపీటెడ్ గా చూడాల్సి వచ్చింది. ఈ విషయాన్ని కొద్దిగా వివరించాల్సి వస్తుంది. కొన్నిటిలో ఆ వయొలెన్స్ స్టైలిష్ గా ఉండి సరదాగా చూడాలనిపిస్తే కొన్నిటిలో మాత్రం కడుపులో దేవేసి, తప్పని సరి పరిస్థితుల్లో ఆ కాసేపటికి వదిలేసి, మళ్ళా చూడాల్సి వచ్చింది. ఎడిటింగ్ ను పరిశీలించటానికి కొన్నీ, ఆల్రెడీ వాటిలోని టెక్నికల్ అంశాల గురించి చదివీ, వినీ, అవగాహనేమన్నా అవుతాయేమో అని కొన్నీ, క్లా౨సిక్స్ గా ముద్ర పడితే వాటిని ఎందుకలా ముద్ర వేశారా అని కొన్నీ, చెత్త అని ఒక మూల పడేసిన వాటిని ఎందుకలా మూల పడేశారా అని మరికొన్నిటినీ, ఫలానా సినిమా మరోదానికి కాపీ అంటే ముందా ఒరిజినలునూ, ఆపైన ఒరిజినకలునూ, వాతిలో ఉన్న సామ్యాలనూ, భేదాలనూ, ఆర్టిస్టిక్ విలువలనూ అంచనా వేసే దుస్సాహసం చేస్తూ, అలా చూసితిని ఎన్నో చిత్ర రాజములు. చెప్పాలంటే భాగవతంలో ప్రహ్లాదుడు చెప్పిన చదివితి… చదువులలో మర్మము పద్యంలో లాగా.

ఇలా ఇన్ని సినిమాలు చూసినందు వల్ల చూసిన వాటిలో ఏవి గొప్పవి అన్న ప్రశ్న వచ్చింది. చాలా వరకూ దేనికదే గొప్ప సినిమా అనిపించింది. కానీ కొన్ని మటుకూ నన్నలా వెంటాడి వేటాడుతూనే ఉన్నాయి. నా సినిమా చూచుటలో ఒక లాం౨డ్ మార్కల్లే నిల్చిపోయిన ఆ కొన్నిటి పరిచయమే ఇక్కడ.

10. సిటీ లైట్స్ (చార్లీ చాప్లిన్)

ఎందుకు?

చార్లీ చాప్లినంటే చిన్నప్పుడు టీవీలో వేసే హాస్య సిరీసుల్లో ఆసెగాడు అన్న భ్రమలలో ఉన్న రోజుల్నుంచీ ఒక రకమైన ఆసక్తి. మనా, పరా అన్న తేడా లేకుండా చాలా మంది పెద్ద (అనుకున్న) ఆ౨క్టర్లు చాప్లిన్ వేషం కట్టటం వల్ల అతనో గొప్ప మనిషి అన్న భావనా ఉండేది. అయినా చాప్లిన్ సినిమాలెక్కువ నాకు దొరకలేదు. దొరికిన ఒకటీ అరా పెద్ద చెప్పుకోదగ్గవి కాదు. మేధావులంతా కోడై కూసిన గొప్ప సినిమా ద గ్రేట్ డిక్టేటర్ చూద్దామని ప్రయత్నించినా పూర్తిగా చూడలేక పోయాను. ద కిడ్ మాత్రం బాగా నచ్చింది. మొత్తానికీ ఈ మధ్య నా ప్రపంచం కాస్త విశాలమవ్వటంతో చాప్లిన్ సినిమాల సెట్ దొరికింది. హ! దొరికా౨వయ్యా అనుకుంటూ అన్నిటినీ లాగించాను.

ఏమిటి?

ఒక ప్రేమ కథ. ఎప్పటి లాగే మన ట్రాం౨ప్ గారికి ఒక గుడ్డి పిల్ల తగలటం, ఆపిల్ల పైన ప్రేమా, ఒక స్నేహితుడూ, అతని త్రాగుడూ, ఇలా చిందరవందరగా చెప్పుకోవచ్చు. ఒక త్రాగుమోతుని ఆత్మహత్య చేసుకోకుండా కాపాడిన మన ట్రాం౨ప్, అతనికి ఆప్త మిత్రుడిగా మారటం, అతని వల్లే ఆ గుడ్డి పిల్ల కష్టాలను తీర్చే డబ్బు పొందటం (అతను నిషాలో ఉన్నప్పుడే), చివరకు ఆ నిషా దిగిన ఆ త్రాగుమోతు మిలియనీయెర్ చాప్లిన్ని అరెస్టు చేయించటం, బయటకొచ్చాక ఆ పిల్ల కోసమని వెదుకుతూ ఆ౨క్సిడెంటల్‌గా ఆ పిల్ల కళ్ళు బాగయ్యాక పెట్టుకున్న పూల షాపు దగ్గరకు రావటం, చిన్న ఇన్సిడెంటు తర్వాత ఆ పిల్ల అతన్ని గుర్తు పట్టటం… ఇదన్నమాట అందరికీ తెలిసిన కథ. ఆ త్రాగుమోతుతో చాప్లిన్ స్నేహంలో గొప్ప ఐరనీ కనిపిస్తుంది. అలాగే, స్వచ్ఛమైన ప్రేమ, మనసుబంధాలూ, సున్నితమైన హాస్యం. గొప్ప విజువల్ ఫీస్ట్. మాటలు నేర్చిన పసిపిల్ల సినిమా చేత మాటల్లేకుండా ఉంచగలిగీ విజయం సాధించటమన్నది గొప్పన్నర విషయం. ఏ ఇతర సినిమాలూ కాదు. అసలు చాప్లినంటే నటనా వైదుష్యం తెలుసుకోవాలంటే చూడాల్సిన సినిమా ఇది. హార్ట్ టచింగ్ అంటే ఏమిటో తెలుసుకోవాలంటే చూడాల్సిన సినిమా ఇది. హృదయాన్నలా చక్కిలిగింతలు పెడుతుంది.

ఎలా?

డెల్లీ ప్రయాణంలో బోరుకొట్టకుండా నా మొబైల్లో చూసిన నాలుగు సినిమాల్లో ఇదొకటి. ఎవరి రికమెండేషనూ లేకుండా నా అంతట నేను వెతుక్కుని మరీ చూసిన సినిమా కూడా. మనసునెక్కడో మీటా౨డీ సినిమాతో చాప్లిన్ (అంత చిన్న స్క్రీన్ మీద చూసినా ఎక్కడా అలాంటి భావమే రాకుండా లకథలో లీనమయ్యేలా చేసిన చాప్లిన్ కు ఎన్ని వేల సార్లు నమస్కారాలు చేయాలో నాకిప్పటికీ లెక్క తేలటం లేదు. ఇన్ఫినిటీ అంటే ఎంత అని ఎవరన్నా నన్ను అడిగితే చాప్లిన్ నటనంత అని ఢంకా బజాయించి చెప్తానేమో )

9. రషోమన్ (అకీరా కురసోవా, తోషిరో మిఫునె)

ఎందుకు?

సౌమ్య తన బ్లాగులో వ్రాసుకున్న పాత టపాలను తిరగేస్తున్నప్పుడు ఆసక్తికరంగా వ్రాసిన విధానం వల్ల కురసావా మీద అంతకు ముందున్న క్యూరియాసిటీ బాగా పెరిగి, వెరతుక్కుని మరీ చూసిన సినిమా ఇది. కురసావా సినిమాల్నిచ్చింది నాకు మహేష్. మొదట చూసింది సెవెన్ సమురాయ్. కొత్త పాళీ గారి లెజెండరీ టపాల వల్ల ఈ సినిమాని అమిత ఆసక్తిగా, అన్ని అంశాలనూ పరిశీలుస్తూ మరీ చూశాను. ఆపైన చూడాలనుకుంది యోజింబో. మహేష్ ఇచ్చిన వాటిలో అది లేదు. ఎన్ని ప్రయత్నాలు చేసినా దొరకలేదది. అసలు యోజింబో మీద అంత ఆసక్తి కలుగటానికి కారణం… ఇది పోకిరికి మూలమని ఎవరో అనటం వల్ల. ప్లస్ ఆ తరువాత సౌమ్య వ్రాసిన టపాల వల్ల కలిగిన ఆసక్తి. ఎట్టకేలకు నాకు పరిచయమైన పెద్ద ప్రపంచం వల్ల కురసావా కలెక్షనంతా దొరకగానే దాన్ని చూసినా మనసులో నిలిచిపోయింది మాత్రం రషోమన్!

ఏమిటి?

థియరీ ఆఫ్ రిలేటివిటీని, సినిమాటిగ్గా చెప్పాలంటే ఈ సినిమాని చూపొచ్చు. నిజమన్నది ఎవరికి వారికి ఎలా మారుతుందో, ఒక సంఘటనని గురించి చెప్పటంలో ఒక్కొక్కరి వైనమెలా ఉంటుందో, అసలు జరిగిన సంఘటనలను తమ తమ అవసరాల్ని బట్టీ, అవకాశాలను బట్టీ ఎలా మారుస్తారో, అలా మార్చటంలో వారి మాసనసిక శారీరక అంత:చేతనావస్థలు ఎలాంటి పాత్రను పోషిస్తాయో ఈ సినిమా ప్రధానాంశం.

ఒక బందిపోటు తనకెదురైన సమురాయ్ ని మోసబుచ్చి అతని భార్యను మాన భంగం చేయటం, ఆపైన ఆ సమురాయ్ హతుడవటం, దానికి నలుగురు ప్రత్యక్ష సాక్షులుండటం, అందులో ముగ్గురు ఆ సంఘటనలో ప్రత్యక్షంగా ఇన్వాల్వ్ కావటం, వారి వారి వెర్షన్లు మనకు తెలియటం, సంఘటనలో ఏ ప్రమేయముండక పోయినా దగ్గరగా చూసిన ఒక గొర్ల కాపరి చెప్పిన వెర్షన్ నిజం కావటం… ఆగండాగండి. అది నిజం, ఇది నిజం అని ఎక్కడా కురసావచించడు. మనిషి యొక్క బేసిక్ మెంటాలిటీని చూపెట్టి, చివరకు ఎవరెలాంటి వారో మననే తెలుసుకోమని ఆపైన మననే డిసైడ్ చేసుకునేలా చేస్తాడు. బ్లా౨కండ్ వైట్లో ఉన్న ఈ సినిమాకి కురసావా ఆత్మైతే, సినిమాటోగ్రఫీ హాం౨డిల్జేసిన కజువో మియగవ, మ్యూజిక్కిచ్చిన ఫుమియో హయసక శరీరం లాంటి వారు. మిఫునె నటన గుండె కాయ, మిగిలిన వారు కళ్ళూ, చెవులూనూ. సమురాయ్ భార్యగా నటంచినామె అద్తమైన హావావాలను ప్రదర్శించింది. ఆమె నటనలో మూడు ఆ౨స్పెక్‍ట్స్ ను మనం గమనించాలి(స్తాము). ఫ్లాష్‌బా౨క్ లో ఒక సమురాయ్ భార్యగా ఉన్నప్పుడు, రేప్‌కు గురయ్యి భర్త మరణం తరువాత తన వెర్షన్ను చెపుతున్నప్పుడు, ఆపైన భర్త చనిపోయి ఉన్నాడు కనుక అతని ఆత్మ వేరొకరిని ఆవహించి తన వెర్షన్ను చెప్పే సందర్భంలో ఆమె చూపిన వేరియేషన్స్ అన్నీ, నటన అంటే ఆసక్తి ఉన్న ఎవరైనా సరే పరిశీలించి తీరాల్సిందే.

యోజింబో, సెవన్ సమురాయ్, సంజురో, దీన్లో మిఫునె నటనను పరిశీలించి చూస్తే… హ్హ! చెప్పటం కాదు. అనుభవించి చూడాల్సిందే ఆతని వైదుష్యం

ఎలా?

చక్కగా హై స్టీరియో హోమ్ థియేటర్ ఉన్న కంప్యూటర్లో, వెంకట్ అనువదించిన దీనికి సంబంధించిన షార్ట్ స్టోరీని దగ్గర పెట్టుకుని మరీ… (అలా చూస్తేనే ఈ సినిమా లోకంలో మునిగి తేలేది)

8. ఐమె సైబోర్గ్, బట్ దట్సోకే (పార్క్ చాన్-వుక్, ఇమ్ సు-జియొంగ్)

ఎందుకు?

వెన్జెన్స్ ట్రైలజీ ద్వారా పరిచయమైన పార్క్ చాన్-వుక్ ఇతర సినిమాల కోసమని అన్వేషిస్తుంటే దొరికిందిది. ఒక పిచ్చి ప్రేమ కథ. అదే స్పెషల్. విపరీతమైన వయొలెన్స్ తో నన్ను ఫుట్బాలాడిన పార్క్ తీసిన రొమాంటిక్కామిడీ కావటం వల్ల మరింత క్యూరియాసిటీ పెరిగింది చూడాలని. వెతక్కుండానే దొరికింది. ఒక కొరియన్ మిత్రుడి వల్ల. సినిమా ఒక సర్రియలిస్టిక్ మాస్టర్‌పీస్. పిచ్చి వాళ్ళ లోకమెలా ఉంటుందో, అత్యంత సహజంగా, పిచ్చిగా (అదే అసలు సహజం ), ఆసక్తికరంగా చూపటమన్నది ఈ సినిమాలో చూడొచ్చు. పార్క్ పాత సినిమాలను బట్టీ చాలా మందికి నచ్చకపోవచ్చు, అలాగే కథాంశం కాస్త కన్ఫ్యూజింగా ఉంటం వల్ల కూడా చూడాలని మనస్కరించకపోవచ్చు కానీ, ఒక ఆల్టర్నేటివ్ రొమాంటిక్కామెడీని చూడాలంటే మటుకూ తప్పక చూడదగ్గ పిచ్చి గొప్ప సినిమా.

ఏమిటి?

తనను తాను ఒక సైబోర్గనుకునే ఒకమ్మాయికి తనను చేర్చిన మెంటల్ ఇన్‌స్టిట్యూట్లో ఇతరుల ఆత్మలనూ, వారి వారి (ప్రత్యేకమైన) లక్షణాలనూ దొంగిలించ గలను అనుకునే మరో వ్యక్తి తగులుతాడు. వారి స్నేహమెలాంటి పరిస్థితులకు దారి తీస్తుందో అన్నదే ఈ సినిమా కథాంశం. పిచ్చి వాళ్ళకూ, మామూలు వారికీ మధ్యన ఉన్న ఒక సన్నని విభజన రేఖను బాగా పట్టుకుని, ఎక్కడా శృతి మించకుండా సహజత్వానికి లోటు లేకుండా పార్క్ తెరకెక్కించిన విధానం, పిచ్చి వాళ్ళనే పేరుతో ఎబ్సర్డుగా మన వారు చేసే విన్యాసాలకు చెంప పెట్టు లాంటిది. (మన దగ్గరా కొన్ని ఎక్సెప్షన్లున్నాయనుకోండి). ఇమ్ సు నటనా, పార్క్ దర్శకత్వపు ప్రతిభా సినిమాకు గొప్ప బలాన్నిచ్చాయి.

ఎలా?

డీవీడీ, నెట్బుక్ (సినిమా చూడాలనే ఆసక్తి ఉండాలి. వీలైనంతలో ఒంటరిగా ఉండాలి. ఎలాంటి డిస్టర్బెన్సెస్ లేకుండా. అప్పుడే మనం పార్ చాన్-వుక్ సృష్టించిన లోకంలో లీనమవగలిగేది. ఇదరు మెంటల్ పేషంట్స్ మధ్య ప్రేమ కథనింత గొప్పగా ఎలా హాం౨డిల్ చేయగలిగాడా అని ఆశ్చర్యం కలుగక మానదు. ఒక చిన్న హెచ్చరిక… సినిమా మొదటి ఆరు నిమిషాలూ నచ్చకపోతే చూడకపోవటమే మంచిది)

7. షాడోసాఫ్ ఫర్‌గాటెన్ ఆ౨న్సెస్టర్స్ (సెర్జీయ్ పరజనొవ్, ఇవాన్ మికొలాయ్‌చుక్)

ఎందుకు?

నవతరంగంలోనే ఈ సినిమా దర్శకుని (పరజనొవ్) పరిచయం. ఫోకస్ విభాగంలో తెలుసుకున్న దర్శకవరేణ్యుడు. చదువుతుంటేనే అమితాసక్తికరమైన వ్యక్తనిపించి, నా రీసెర్చింగ్ లో పరజనొవ్ సినిమాలు చూడాల్సిందే అనిపించి చూశాను. ఈపైన చెప్పిన సినిమాని మహేష్ ఇస్తే, ఇతర సినిమాల్ని నేనే సంపాదించి చూశాను. రంగులను ఉపయోగించి కథా కథనాలనాలలో గాఢతను ఎలా తీసుకు రావచ్చు అన్నది ఇతనిని చూసి నేర్చుకోవచ్చు. ఈ సినిమాలో ఉక్రేనియెన్ హుత్సుల్ సంస్కృతీ సంప్రదాయాల్నీ, వారిలో వారికున్న వైరాల్నీ, అనుబంధాలనీ, వారుండే ప్రదేశాల్లోని వాతావరణ పరిస్థితులనూ గొప్పగా చూపిస్తాడు. చూసిన ఇతని మూడు సినిమాల్లో నాకు అమితంగా నచ్చిందిదే.

ఏమిటి?

ఇవాన్ అనే వ్యక్తి జీవితాన్ని ఈ సినిమా పరిశీలిస్తుంది. తన తండ్రిని చంపిన వ్యక్తి కూతురునే అతను ప్రేమించటం, ఆమెను పెళ్ళాడి, సంసారం పెట్టేందుకవసరమైన డబ్బును సంపాదించుకునేందుకు వెళ్ళి వచ్చేలోగా ఆ౨క్సిడెంటల్ గా ఆ అమ్మాయి మరణించటం, అతను విషాదంలో మునిగి పోవటం, క్రమంగా వేరొక స్త్రీని వివాహం చేసుకోవటం, తన ప్రేయసి ఙ్ఞాపకాలను మరచిపోలేక ఇబ్బంది పడటం. తననే విధంగానూ పట్టించుకోని భర్తకు దూరమయ్యి ఒక మంత్ర గాడి మాయాజాలంలో భార్య పడటం… ఇలా సాగుతుంది కథ. సినిమా అంతా విషాద భరితంగా ఉండి నా మూడ్ కు సూట్ కాకపోయినా ఓపిక చేసుకుని చూశాను. ఏ క్లా౨Sick. రైట్!

ఎలా?

డీవీడీ, కంప్యూటర్ (ఒంటరిగా చూడటమే బెటర్. ఏ డిస్టర్బెన్సెస్ లేకుండా. లేదా సినిమాల పరిశీలనాసక్తి ఉన్న వారి కంపనీ అయితే మరీ మంచిది)

6. రోబో(శంకర్, రజనీ కాంత్)

ఎందుకు?

క్రొత్తదో, పాతదో ఈ సంవత్సరం చూసిన సినిమాల్ని లెక్కేసుకుంటే రోబో కూడా నాకు బాగా నచ్చిన వాటిలో చేరుతుంది. ఎంత కాలంగానో ఎదురుజూసిన శంకర్, రజనీ కాంబినేషన్లోని ఈ సినిమా నన్నెక్కడా డిజప్పాయింట్ చెయ్యలేదు. స్వదేశంలోనూ, విదేశంలోనూ చూసిన అరవ తెలుగు సినిమా ఇది.

ఏమిటి, ఎలా? ఈమధ్యవే కనుక ప్రత్యేక పరిచయమక్కర్లేదనుకుంటాను?

5. …ఇంగ్ (…Ing) (లీ ఇయోన్-హీ, ఇమ్ సు-జియొంగ్)

ఎందుకు?

ఈసినిమా నాకు పరిచయమైంది సృజన ద్వారా. సింపుల్ రొమాంటిక్ టేల్. హృదయాన్ని హత్తుకునేలా ఉంటుంది కథా, కథనం. మెలోడ్రామాకవకాశమున్నా దర్శకురాలెక్కడా శృతి మించకుండా, కళ్ళు చమర్చాయే అనిపించే రీతిలో, అబ్బ, ఎంత బాగుందీ సన్నివేశం! అనిపించే రీతిలో నడిపిస్తుంది. పెద్ద ఆసక్తి లేకుండా మొదటి సారి చూసినా క్రమంగా ఇందులోని హార్ట్‌వామింగ్ సన్నివేశాలకు ఎడిక్టయిపోయాను.

ఏమిటి?

కధ విషయానికొస్తే ఇది మిన్-ఆ అనే అమ్మాయి కధ. ఎన్ని రోజులు బతుకుతుందో తెలియని పరిస్థితి ఆ పిల్లది. తన ఒంటరి జీవితపు సవాళ్ళనెదుర్కుంటూ కూతురు గడిపే ప్రతి క్షణాన్నీ, అమూల్యమైన బహుమతిలా మలచాలనే తాపత్రయమున్న అమ్మ. వీరి జీవితంలోకి అనుకోకుండా (అచ్చు సినిమాల్లోలానే) యంగ్ జే అనే కుర్రాడొస్తాడు. వాళ్ళుండే అపార్ట్మెంట్లో కింద పోర్షన్ లోకి. అతనో ఫొటోగ్రాఫర్. ముచ్చటగా ఉండే మిన్-ఆ అతనికి బాగా నచ్చుతుంది. అప్పటినుంచీ అతను మిన్ అంటే తన ఇష్టాన్ని చూపుతుంటాడు. ఆమె తల్లి కూడా అతన్ని ప్రోత్సహిస్తుంటుంది. కానీ మిన్ మటుకూ అతన్ని అంత త్వరగా తన దరి చేరనివ్వదు. కారణం… మిన్ కి ఉన్న అనారోగ్యం. My daughter must enjoy her life to the fullest, even tasting love అనుకునే మి-సుక్ పడే సంఘర్షణ, క్రమంగా యంగ్ తో మిన్ స్నేహం చెయ్యటం, అంతిమంగా గుండెల్ని పిండేసే ట్రాజడీ…

కానీ కథలో ఉన్న కొన్ని సన్నివేశాలు హౄదయంలోకలా చొచ్చుకుని పోతాయి. బా౨క్‌గ్రౌండ్ స్కోర్ చాలా బాగుంటుంది. సన్నివేశాలలోని సున్నితత్వాన్నీ, భావుకతనూ, ఆనంద విషాదాలనూ, చాలా గొప్పగా ఎలివేట్ చేసేలా ఉంది. సినిమాటోగ్రఫీ గురించి చెప్పేకన్నా చూడటమే మంచిది. ప్రతి సన్నివేశం ఒక దృశ్య కావ్యంలా ఉంటుంది. మన ఎదురుగానే జరుగుతున్నట్టుండే సన్నివేశాలు, పాత్రల్లో ఇమిడిపోయినట్టుండే నటులూ. ఇవన్నీ ఈ సినిమా సొత్తు. కేవలం మూడూ ప్రధాన పాత్రలచుట్టే తిరిగినా, మనకెక్కడా బోర్ కొట్టదు. ముఖ్యంగా మిన్ పాత్రధారిణి ఇమ్ సూ-జంగ్ మనని కట్టిపడేస్తుంది. తన కూతురు టీనేజ్ ముగిసేలోగానే మరణిస్తుందని తెలిసినా బాధని దిగ మింగి, వర్తమానాన్ని స్వర్గంలా మార్చే ప్రయత్నం చేసే అమ్మ పాత్రని చూస్తే ఎవరికైనా అలాంటి అమ్మ కావాలనిపించక మానదు. బాయ్ ఫ్రెండ్ గా వేసిన కిమ్ రే-వన్ చాలా లైవ్లీగా ఉంటాడు. సినిమా ఆఖరులో మిన్-ఆ తన డైరీలో రాసుకున్న ఊసులని అమ్మ చదువుతున్నప్పుడు మన కళ్ళలో తెలియకుండానే ఒక కన్నీటి బిందువైనా రాలకుండా ఉండదు. సినిమా ప్రీక్లైమాక్టిక్ ట్విస్ట్ ను ఊహించగలిగినా ఊహించలేక పోయినా మనం ఒకరకమైన ఆశ్చర్యానికి లోనవుతాము.

అమ్మా కూతుళ్ళ అనుబంధానికి పట్టాభిషేకం చేసిన ఈ సినిమాని ఒక్క సారైనా చూసి తీరాల్సిందే.

ఎలా?

యూట్యూబ్ లో సినిమా మొత్తం దొరుకుతోంది. అంత గొప్ప క్లా౨రిటీ ఉండకపోయినా చూడబుల్ గానే ఉంది. అలాంటి సందర్భంలోనే సినిమా కన్నుల పండువగా ఉంటే మాంఛి క్వాలిటీ ఉన్న డిస్క్ మీద చూస్తే… అదన్నమాట సంగతి. విజువల్ ఫీస్ట్

4. ఏ ఫిస్ట్‌ఫుల్ ఆఫ్ డాలర్స్ (సెర్జియో లియోన్న్, క్లింట్ ఈస్ట్‌వుడ్)

ఎందుకు?

అబ్బ! కౌబాయ్ సినిమాలంటే పిచ్చ ఇష్టం. హా౨ట్ పెట్టుకుని గుర్రాల మీద జామ్ జామ్మని పోతూ, తుపాకులు పట్టుకుని కాల్చుకుంటూ, కొండలూ, గుట్టలూ అన్న భేదం లేకుండా తిరుగుతుండే కౌబాయ్ లంటే ఒకరకమైన పా౨షన్. సూపర్‌స్టార్ కృష్ణ మోసగాళ్ళకు మోసగాడు ఎన్ని సార్లో చూసిన అనుభవం, కాస్త పెద్దయ్యాక దాని గురించి చదువుతున్నప్పుడు తెలిసిన ద గుడ్, ద బా౨డ్, అండ్ ద అగ్లీ. కొసరుతో పాటూ అసలుగురించెక్కువ ఆలోచించే నాకు ఎన్నాళ్ళో వెతికాక చెన్నై మూర్ మార్కెట్లో ఓ రెండు సినిమాలు దొరికాయి. ద గుడ్, ద బా౨డ్, అండ్ ద అగ్లీ, మరియూ ఫర్ ఏ ఫ్యూ డాలర్స్ మోర్ అని కవర్ మీద ఉన్న ఏ ఫిస్ట్‌ఫుల్ ఆఫ్ డాలర్స్. అవీ గొప్ప క్వాలిటీ లేక పరమ బోరనిపించి వదిలేశాక… ఈ మధ్య మెక్సికో సిటీలో దొరికించుకున్న వెస్ట్రన్ కలెక్షన్లో మొత్తం లియోన్న్, మరియూ ఈస్ట్‌వుడ్ సినిమాలు ఎన్నిసార్లు వీలయితే అన్ని సార్లు చూశాను. అందులోనూ డాలర్స్ ట్రైలజీలో ఉన్న మ్యూజిక్కు, లియోనెస్క్ స్టోరీ (సినా౨రియో అనాలేమో) టెల్లింకూ ఎడిక్టయ్యాను. వాటన్నిటిలో బాగా నచ్చిందిదీ…

ఏమిటి?

కురసావా యోజింబోకు నకలుగా వచ్చినా తనదైన ముద్ర వేసి, కొండకచో దాన్నే మించిన క్లా౨సిగ్గా నిలబడ్డ సినిమా ఇది. సాధారణంగా నాకు కొసరు కంటే అసలు మీదే మోజెక్కువ. కానీ ఇక్కడ మాత్రం పరిస్థితి తారుమారైంది. కురసావా కథను మక్కికి మక్కీ దించినట్టనిపించే సన్నివేశాలున్నా, దాదాపూ అలాంటి డైలాగులే ఉన్నా, వెస్ట్రన్ నేపథ్యానికి తగ్గట్టు లియోన్న్ చేసుకున్న మార్పు చేర్పులూ, ఎన్నిసార్లు విన్నా తనివి తీరక వెంటాడి వేటాడే ఎన్నియో మోరికోన్న్ సంగీతం, మిఫునె ను మరపించే ఈస్ట్‌వుడ్ (ఏమాత్రం అనుకరించకుండా తనకంటూ ఒక ప్రత్యేకమైన స్టైల్ ను ఏర్పరచుకుని, వచ్చిన అవకాశాన్ని అందిపుచ్చుకుని, ఇప్పుడు ఎంతగా ఎదిగాడో మనందరి కళ్ళ ముందున్న చరిత్రేగా), కథా కథనాల్లో జరిగిన ఇంప్రొవైజేషన్స్ అన్నీ కలిపి ఈ సినిమాని ఒక లాం౨డ్ మార్క్ గా నిలిపాయి.

ఒక సినిమాకు నకలుగా వచ్చి, ఆ సినిమా డైరెక్టరు ఆగ్రహానికి గురయ్యి కూడా ఇంత సంచలనం సృష్టించిందంటేనే తెలుస్తుంది ఈ సినిమా సత్తా. అసలు సినిమానే మరపించిన (అంటే యోజింబో కన్నా ఇదే ఎక్కువ మందికి నచ్చే అవకాశమెక్కువ) ఈ కొసరు సినిమాని ఒక ఒరిజినకలు క్లా౨సిక్ అంటే అతిశయోక్తి కాదు. పైగా సినీ ప్రపంచానికో క్రొత్త స్టార్ ను ఇచ్చిందాయే. యోజింబోతో పోలిస్తే నా వోటు దీనికే ఎందుకంటే యోజింబో పొందిన ఇన్స్పిరేషనూ తక్కువేమీ కాదుగా. ఈ మాట కురసావాని తక్కువ చేస్తూ అన్న మాట కాదు. అతనిచ్చిన సినిమాలు చూసిన ఎవరూ ఆమాట అనరు. ఫిస్ట్‌ఫుల్ యొక్క గొప్పతనాన్ని చెప్పాల్సి వచ్చింది కనుక అనాల్సి వచ్చిందంతే.

ఎలా?

మొబైల్ నుంచీ, డెస్క్‌టాప్ నుంచీ, ప్రొజెక్టర్ దొరికినప్పుడు పెద్ద స్క్రీన్ (రూము గోడ మీద) మీద వరకూ ఎన్ని రకాలుగా చూడాలో అన్ని రకాలుగానూ చూశాను. ఎంత పెద్ద తెర అయితే అంత మంచిది. రెంటిలో ఏది ముందు చూడాలో నిర్ణయించుకోవాలి. రెండో సారి చూసిన సినిమాకు ఎడిక్ట్ అయ్యే ఛాన్సెస్ ఉన్నాయి

3. మదర్ (వీ ఐ పుదొవ్కిన్, వేరా బరనొవ్‌స్కాయా)

ఎందుకు?

నవతరంగం కోసమని వీ ఐ పుదొవ్కిన్ వ్రాసిన ఫిల్మ్ టెక్నిక్ అండ్ ఆ౨క్టింగ్ అన్న పుస్తకాన్ని అనువదిస్తున్నప్పుడు పుదొవ్కిన్ గురించి చేసిన రీసెర్చిలో భాగంగా ఈ సినిమాను గురించి తెలుసుకున్నాను. అప్పుడు దొరక్క పోయినా తరువాత దొరికిందీ మధ్య. మాంటేజ్ షాట్స్ గురించి తెలుసుకోవాలంటే చూసి తీరాల్సిన సినిమా ఇది. సైలెంట్ మూవీస్ లో నాకు బాగా నచ్చిన ఐదు సినిమాల్లో దీనిదే అగ్ర స్థానం. ఫిలిమ్మేకర్లవాలనుకునే ఎవరైనా చూసి తీరాల్సిన సినిమా ఇది.

ఏమిటి?

మా౨క్సిమ్ గోర్కీ వ్రాసిన అమ్మ నవలకు తెర రూపమిది. ఆ నవలలో ఉన్న ఇంటెన్సిటీ అంతటినీ పుదొవ్కిన్ తెర మీద ఆవిష్కరిస్తాడు. ఆ నవల ఎంత గొప్పదో, ఈ సినిమా అంత గొప్పది. నవల నచ్చకపోవటమంటూ ఉండ వచ్చు, చదవకుండా స్కిప్ చేయవచ్చు కానీ, పుదొవ్కిన్ సినిమాలను మాత్రం స్కిప్ చేయకూడదు. వేరా బరనొవ్‍స్కాయా నటన మెచ్చదగ్గది. నవల చదివిన వాళ్ళకు అరథమవుతుంది ఆమె ఆ పాత్రలో ఎంతగా జీవించిందో. The best part of the film is the editing. It is always sharp and quick. When there is action, the edits are fast and give the viewer a sense of chaos. The Soviets were masters of montage and this film is a prime example. The acting is also better than in most silent films. For those who need lessons on editing, should start with this movie. That’s all

ఎలా?

ఎక్కడా దొరకలా. ఒక పెద్దాయన ప్రెషస్ కలెక్షన్లో కనిపిస్తే, ఆయన్ని బ్రతిమాలీ, బెదిరించీ, భయపెట్టీ, నస పెట్టీ… చివరకు ఇక లాభం లేదనుకుని, నాయనా నా దగ్గరే చూడు అని చూపిస్తే కమ్ప్యూటర్ లో చూశాను. ఎలా చూసినా ఫరవాలేదు. కానీ, ఎడిటింగ్ ను పరిశీలిస్తూ చూడకపోతే మటుకూ అసలు చూడటమే దండుగ.

2. ద టెర్మినేటర్

ఎందుకు?

ఒక గొప్ప, ఘనమైన, విజనరీ, సైంటిస్టు లాంటి, ఎన్ని కావల్సి వస్తే అన్ని ఉపమానాలు, ఎడ్జెక్టివ్స్ పెట్టుకోండి. కా౨మెరాన్ ఆవిర్భావం. గ్రాం౨డ్ స్కేల్ సినిమా అంటే ఏమిటన్నది తెలుసుకోవాలంటే, మానవుని ఊహ ఎంత గొప్పగా ఉండగలదో తెలుసుకోవాలంటే, ఒక్క మాటలో చెప్పాలంటే… Ayn Rand చెప్పినట్టు, CINEMA AS IT COULD BE, SHOULD BE AND OUGHT TO BE అన్నది అర్థమవాలంటే… ఎన్ని సినిమాలు తీసినా కా౨మెరానావిర్భవించిన సినిమా కనుక దీని సిగిన్ఫికెన్స్ ఎక్కువ.

ఏమిటి?

అందరికీ తెలిసిందే, తెలుస్తూన్నదే, తెలియబోయేదే… నడుస్తున్న చరిత్ర.

ఎలా?

ఎలా అయినా, ఎన్ని సార్లయినా… ఈ సంవత్సరమే కా౨మరాన్ తీసిన సినిమాల్ని ఒక్కోటీ కనీసం పాతిక సార్లు కొంచం కొంచంగానైనా చూశాను

1. ఓల్డ్‌బాయ్ (పార్క్ చాన్-వుక్, చోయ్ మిన్-సిక్)

ఎందుకు?

ఒళ్ళు గగుర్పొడిచే కాంబినేషన్. తల్చుకుంటుంటేనే నరాలు జివ్వున లాగేసినట్టుంటుంది. కడుపులో మెలిద్రిప్పుతుంది. వద్దు బాబోయ్ అనిపిస్తుంది. అయినా చూడాలనిపిస్తుంది. వెంటాడుతుంది. వేటాడుతుంది. వేధిస్తుంది. నవ్విస్తుంది. ఏడిపిస్తుంది. కోపం తెప్పిస్తుంది. చిరాకు తెప్పిస్తుంది. అయినా మళ్ళా చూసేలా చేస్తుంది. ఈ సంవత్సరం నా సినీ దండ యాత్ర మొదలవటానికీ సినిమానే కారణం.

పా౨షన్ ఫర్ సినిమా లో బఖా సటాంగ్ (పెప్పెర్‌మింట్ కాండీ) గురించి వ్రాసినప్పుడు మహేష్ శ్రీనివాస్ చెప్పారీ సినిమా గురించి. వెతికి వెతికి మరీ సంపాదించాను. నవతరంగంలో కనబడే విప్లవ్ ద్వారా మరికొంత సమాచారం దొరికింది. చివరకు, ముసలి కుర్రోడి కోసం వెతుకులాటనే వెంట్రుకేస్తే… వెన్జెన్స్ ట్రైలజీ అనే కొండ దొరికింది. ఆ కొండెక్కితే కొరియన్ సినిమా అనే నిధి దొరికింది. గత పదేళ్ళుగా అద్భుతాలు చేస్తున్న కొరియన్ సినిమాల ద్వారా, కలిసొచ్చిన పరిస్థితుల వల్ల నాకు దొరికిన అనేకానేక గొప్ప సినిమాల ద్వారా ఈ సంవత్సరం పండుగ చేసుకున్నాను.

ఏమిటి? ఎలా?

ఎలా ఏముంది? ఈ సినిమా గురించి చెప్పటం దండుగ. అడగటం దండుగ. దొరికితే చూసెయ్యటమే. పార్క్ లాంటి దర్శకుడూ, చోయ్ లాంటి నటుడూ ఇప్పట్లో మళ్ళా దొరకటం కష్టం. ఇంతకు ముందు ఉండ వచ్చు కానీ, ఇక పైన. పార్క్ అన్ని సినిమాలూ చూస్తిని. ఈ లిస్టులోనే రెండున్నాయి. ఓల్డ్‌బాయ్ లో ట్రా౨జిక్ హీరోగా, దీని తరువాతొచ్చిన సింపతీ ఫర్ లేడి వెన్జెన్స్ లో విలన్ గా అతని నటన…

పీఎస్:

1. …ఇంగ్ సినిమా గురించి వ్రాసిన దానిలో “ఏమిటి” క్రింద వ్రాసిన మూడు పేరాలూ సృజన వ్రాసిన ఆర్టికిల్ నుంచీ తీసుకున్నాను. అనుమతి పొంది. అందుకు కృతఙ్ఞతలు.

2. ఫోకస్ ద్వారా సినిమాల గురించి సరి అయిన అవగాహన పొందటానికి కారణమైన వెంకట్ కు, లియోనెస్క్ వెస్ట్రన్స్ లో ఉన్న అందాన్ని అస్వాదించటానికి సహాయం చేసిన రాజేంద్ర కుమార్ దేవరపల్లి గారికి, కొరియన్ సినిమా ప్రపంచంలోకి అడుగుబెట్టి, ఎలాంటి సినిమానైనా చూడగలిగేలా మారటానికి కారణమైన మహేష్ శ్రీనివాస్ కు, నేను దొరికించుకునే సమయం వచ్చేలోపున నాకు కొన్ని గొప్ప సినిమాలిచ్చిన కత్తి మహేష్ కుమార్ కు… Many thanks

3. లియోన్న్ సినిమాల్లో వన్స్ అపాన్ ఏ టైమ్ ఇన్ ద వెస్ట్ ఇంకా చూడలేదు. అదే ఇంకా గొప్పగా ఉంటుందని విన్నాను. అయినా ఆ ప్రస్థానాన్ని మొదలెట్టించిన ఫిస్ట్‌ఫుల్లే ముఖ్యం

4. ఇంతకన్నా గొప్ప సినిమాలు లేవా? ఉన్నాయి, కానీ నేను వాటిననుభవించలేదింకా. ఇవే గొప్పవా? చూస్తే అర్థమవుతుంది.

5. నాకైతే లియోన్న్ సినిమాల్లో బాగా నచ్చింది వన్సపానే టైమిన్ మెక్సికో. దాని గురించైతే ఒక పెద్ద విశ్లేషణే వ్రాయాలి. ఎదురుజూసే వాళ్ళెటూ లేరు కనుక తీరిగ్గా వ్రాసుకుంటాను :-)

నా ఇష్టం... వాడిష్టం!

2010-12-10T18:31:00.006+05:30

...లాంటి వాళ్ళు నా జీవితంలో తారస పడటంమూలాన కూడా "నేను" నేనయ్యాను, నేను "నా" లా మిగిలాను. "నా ఇష్టం" వచ్చినట్టు బ్రతికాను, బ్రతుకుతున్నాను, బ్రతకబోతున్నాను.

--- రామ్‍గోపాల్ వర్మ

*** *** ***

ప్రపంచ ఎదవల లిస్టు తీస్తే మరీ పైన కాక పోయినా టాపు స్లాటుల్లో విడి విడిగా కాకపోయినా, మాంఛి కాంబినేషన్ గా ఉండే వాళ్ళలో తమ ట్రూలీ, తమ ట్రూలీ ట్రూలీ అయిన ధనరాజ్ మన్మధ అను మరో వ్యక్తి.

ఓ నాలుగున్నర గంటల క్రితమివాళ యూనీకి వెళదామా వద్దా అని ఆలోచనామృతంలో ఉండగా మా బట్లరు షీరర్ వచ్చి, మీ ఊరి నుంచీ ఫోనొచ్చింది అన్నాడు. నేను ఫోన్లు ఆ౨క్సెప్ట్ చెయ్యనని వచ్చిన రోజే చెప్పాను కదా అన్నాను. (కొన్ని అత్యవసర సమయాల్లో తప్ప ఫోనన్నది ప్రస్తుతానికి బంద్ చేసుకున్నాను. మామయ్య గారికి మాత్రమే ఇప్పుడు ఫోన్).

చాలా అర్జంటని చెప్పారు సర్! సీరియస్ విషయమని...

దాంతో కంగారుగా వెళ్ళాను. ఏమయ్యిందా అని. కొద్దిగా పరిస్థితులలాగే ఉంటున్నాయీమధ్య.

ఎత్తి చూస్తే ఇద్దిగ్గో, మాట్లాడింది చిట్టి (ధనరాజ్ కి ఈ మధ్య పెట్టిన పేరది. రోబో వందేశాడు). అప్పుడనుకున్నాను. ఎదవల లిస్టు గురించి.

మొదలెట్టాక ఇక మాటంటం నాకు అలవాటు లేదు కనుక మా స్టైల్లోకి దిగిపోయాను. ఇంతకీ అన్నగారి (సీ ఎన్టీరాఉ కాదు. కనీసం జూ కూడా కాదు) కంప్లైంటేంటంటే... ఈ మధ్య మేమిద్దరం కల్సి చేసిన ఎదవ పన్లూ, వేసిన తింగిరి వేషాలూ ఏవీ లేవని. ఒరే మాస్టర్జీ! మీరు ఈ మధ్య చాలా డీసెంటైపోతున్నారు అని.

హ్మ్! నిజమేరా. ఇంతకీ ఇప్పుడేమి చేద్దాము అని.

*** *** ***

అలా పడ్డది నా రామ్‍గోపాల్ వర్మ నా ఇష్టం ఆడియో బుక్ లిజనింకి.

పొద్దున కొన్నాట్ట. కొన్నాక నాతో షేర్ చేసుకోవాలనిపించిందట. అదండీ సంగతి.

ఇంతకీ ఆడియో బుక్కేంటీ అనుకుంటున్నారా? వాడు కొన్నది పుస్తకమే. నన్ను వాయిస్ చాట్లోకి రమ్మని, ఉన్న దాన్ని ఉన్నట్టుగా చదివి వినిపించాడు. అక్షరమక్షరం. మూణ్ణర గంటలు. ఇదో రకం థ్రిల్లూ!

నా ఇష్టం వినిపించింది వాడిష్టం.

పుస్తకమద్భుతం.

అయితే చాలా వరకూ అందరూ (కనీసం కొందరైనా మన పక్షి లో చదివే ఉంటారు). అయితే అందులో లేనివి కొన్ని ఉన్నాయి. రామ్ వర్మతో కొందరి అనుబంధాలు. అందులో శ్కామ్ప్ ట్రైలజీ తీస్తున్న మన పూరీ జగన్నాథ్ వ్రాసిన ప్రేమ లేఖ నచ్చింది.

ఆపైన మన సెల్ఫ్ డిక్లేర్డ్ కీటింగైన రామ్ వర్మ గురించి, రామ్ వర్మ డిక్లేర్డ్ Howard Roark అయిన సత్యేంద్ర, రామ్ గురించి ఆంగ్లంలో ఇచ్చింది పుస్తకమ్మొత్తానికీ హైలైట్! కనీసం దాన్నైనా డోన్ట్ మిస్!!!

*** *** ***

"గెలవాలన్న ప్రయత్నాన్ని ఆపేయటమే అత్యంత మహా వైఫల్యం."

--- సత్యేంద్ర

మొదటి పేజీ (కవర్ పేజీ) పైన ఉన్న ఎమెస్కో అన్న పదం దగ్గర నుంచీ, పుస్తకం చివరి అట్టపైన ఉన్న ఈ కొటేషన్ వరకూ అంతా...

An exciting stuff

4.5/5 (సాక్షిలో రాక పోతే ఐదిచ్చినా తక్కువే. గొప్ప శైలనో, లిటరరీ విలువలున్నాయనో కాదు. ఇది రామ్‍గోపాల్ వర్మ పుస్తకం. అంతే! :D)

రేటు... నూడ్డెబ్భై ఐదు

పేజీలు... అర్రే! అడగటమ్మర్చిపోయా :D

ఇవ్విధముగా మరొక తింగిరి వేషముతో ఈపూట రీఛార్జయితిని (సుఖంగా పుస్తకమే చదవ వచ్చుగా అన్నా, ఆడియో బుక్ ను అందరి కన్నా ముందే చదివే అవకాశమెందరికి వస్తుంది?)

బిప్స్ డోన్ట్ లై

2010-12-07T20:36:00.003+05:30

టక్కరి దొంగ సినిమాలో మొట్ట మొదటి సారిగా స్క్రీను పైన చూశాక, నేను బిప్స్ కి ఫ్లాటైపోయాను. Ahనాటి నుండీ ఈnaughty వరకూ బాలీవుడ్లో నాకిష్టమైన హీరోయినెవరంటే బిపాషా బసు అని తడుముకోకుండా చెప్తాను. అందమో సెక్సీనెస్సో, ఆకర్షణో కాదు. తను మోడల్ గా ఉన్న రోజుల్లోంచీ నాకు కలల్లోకొచ్చే అతి కొద్ది మందిలో తను ఒకరు. తన ఎటిట్యూడ్ నాకు చాలా ఇష్టం. నేను గౌరవించే హీరోయినెవరన్నా కూడా వచ్చే సమాధానం బిప్స్.

జీవితంలో పనికొచ్చే ఒక గొప్ప ఫిలసాఫికల్ సూత్రానికి నేను తన పేరే పెట్టాను కూడా. జాన్ అబ్రహామ్ కి కమిటైందని (చాలా కాలం నుంచీ. ఐస్‌క్రీమ్ ని తిన్నంత ఈజీగా బాయ్‌ఫ్రెండ్స్ ను మార్చే హీరోయిన్స్ ఉన్న ఈరోజుల్లో ఇది చాలా గొప్ప విషయమే కాదు. తనకున్న జజ్‌మెంట్, కమిట్‌మెంట్... అర్థం చేసుకోండి :) ) తెలిశాక రేసులోంచీ తప్పుకున్నాను కానీ, తనంటే ఉన్న ఆరాధన మాత్రం ఎప్పటికీ తగ్గదు.

సమయం సందర్భం లేకుండా ఇప్పుడు బిప్స్ గురించెందుకంటే... నా పీఎచ్డీ ఇనీషియల్ ఎస్సే లో నేను వ్రాసిన మొదటి వాక్యం గురించి ఇవాళ యూనీలో చర్చ జరిగింది. మా గైడ్ దగ్గరున్న పిల్లకాయలందరితోనూ. అందరమివాళ లేట్ లంచ్ తీసుకోటంతో గ్రూప్ గా కూచుని కబుర్లు చెప్పుకున్నాము. ఆ సందర్భంలో మా బా౨చ్లో అందరికన్నా, చిన్న వాణ్ణి, క్రొత్త వాణ్ణి కావటంతో నన్ను బుక్ చేసే ప్రయత్నంలో మధు (మధువనీ చౌహాన్) ఎత్తిన విషయమది.

"Kiss, it's my coat of arms imprinted on you saying that we both will never miss each other, and you are my symbol of achievement, and the statement of my life"

ఆ సందర్భంలో Apart from your Gal, whom do you want to honor, your own definition, with a Kiss? అని మా ప్రొఫ్ టాపిక్ బిప్స్ మీదకు మళ్ళింది. అలా గుర్తొచ్చి, సరదాగా ఇక్కడ పెడదామని...

ఇంతకీ నా పీఎచ్డీ టాపిక్కేమిటా అనుకుంటున్నారా? The Philosophy of Kiss.

చీరె కట్టుకున్నప్పుడూ, పెద్ద బొట్టు పెట్టుకున్నప్పుడూ, బిప్స్ అంత అందంగా మరే బాలీవుడ్ హీరోయినూ ఉండదు. కావాలంటే చూడండి...

ఈ క్రింది ఫొటో చూడండి... ఎంత బాగుందో...

మా డిష్కషను లోనూ చాలా ఆసక్తికరమైన విషయాలు దొర్లాయి. అవన్నీ మళ్ళీ ఇంకెప్పుడైనా. ఇప్పుడింటికెళ్ళిపోవాలి. లేటైపోతోంది ;-) ఎంత నన్ను రా౨గింగ్ చేసి ఫుట్బాలాడినా బిప్స్ విషయంలో మాత్రం మా టీము టీమంతా ఏకగ్రీవంగా నా వాదన ఒప్పుకున్నారు. మధు ఒకడుగు ముందుకేసి, సంభాషణంతా (బిప్స్ గురించి నేన్ వాగిందంతా) రికార్డు చేసి మా శ్రీమతి గారికి వినిపించాల్సింది. ఛాన్స్ మిస్సయిందని తెగ బాధ పడిపోయింది. నేనన్నాను కదా... ఇప్పుడు నాతో వచ్చి, చెప్పేద్దువు గాని రా... అని :)

మిగతా పిల్లకాయల పేర్లు... గ్రాహమ్ స్మిత్ వా౨రియర్, ఈవ్ క్లెమెంజా, మార్టినా పిల్స్, మారియా రోచో, గ్రెగ్ చాపెల్ (గురు గ్రెగ్గుడు కాదు. ఇతను కెనడా నుంచీ వచ్చాడు. నా తరువాత పిల్లకాయడు), నోవా౨క్ నార్మన్.

అభావుకుడూ - శ్వేత దినం ;-)

2010-12-05T23:32:00.001+05:30

అదండీ సంగతి.

ఏదండి సంగతి?

అయ్యో అయ్యో దండి సత్యాగ్రహం గురించి కాదండీ. ఇదీ సంగతి అని.

ఇంతకీ ఆ ఇది ఏదో చెప్పవయ్యా... ఇంతకీ అది ఇదేనా, లేక య్యిదిగా పరిణమించిందా?

ఇదంటే అదని విషయం.

హ్మ్! లాభం లేదబ్బాయీ. నువ్వు మాకర్ధం కావు. నీ రాతల్లాగే.

అదే సోఁవేఁ మీతో సమస్య. అన్నీ అరటి పండు వల్చి చేతిలో, కాదు కాదు నోట్లో పెట్టినట్టు చెప్పాలి.

సరే వినుకోండి. అనగనగా ఒక భావుకుడు.

బాబూ, కథల్జెప్పమాకు నాయనా.

అయ్యా అడ్డు తగలకండి బాబులూ. ఇది కథ కాదు.

అది ఈనాళ్ళో వస్తుంది.

వద్దు మహా ప్రభో, వద్దు సంగతి వినండి. ఇంకాసేపట్లో మన అభావుకుల వారి బర్త్ డే.

అసలు బర్త్ డే అంటే...

పుట్టిన రోజు.

మేమడిగామా?

మీరే కాదు. వారు కూడా అడుగలేదు. నాకు చెప్పాలనిపించింది. చెప్పాను. ఆపైన మీ ఇష్టం!

అస్సరే కానీ, ఇంతకీ అభావుకుల వారేంటి? భావుకుడంటే తెలుసు కానీ, మరీ ఇంత...

తనకి పాపం కొంత మంది భావుకత్వం చూశాక తనకున్న భావుకత్వం అసలు భావుకత్వమే కాదని డిసైడయ్యారట. అందుకనే అభావుకుల వారని పేరొచ్చింది.

వాకే!

ఈ సందర్భంగా మా నరసరావుపేట్రియాటిక్ రాష్ట్రంలో డిసెంబరు ఆరుని శ్వేత దినం అనగా ఆంగ్లమున White day గా ప్రకటిస్తున్నాము. (సర్వే జనా సుఖినో భవంతు. State peace day. ఎందుకంటే మా ఊళ్ళో గొడవలెక్కువలే).

కనుక ఇహందరమూ ఇష్షుకునేద్దాము... :D

A very happy birthday to నే సెప్పనబ్బా మీరే అనేస్కాండి

ఇక్కడ అన్నయ్య కిష్టమైన పుదీనా జంతికల్ని మీరూ కాస్త తినెయ్యండి :)

విజయ విశ్వనాథం...

2010-11-22T20:20:00.002+05:30

నేను "స్వాతి కిరణం" సినిమాని ఒక ఖాళీ రోజున చూస్తుండగా నాకు కలిగిన ఆలోచన ఈ సినిమా గురించి నా అభిప్రాయాలని బ్లాగులో పెడుదాము అని. నెట్టుకి వచ్చి వ్రాద్దును కదా... ఎప్పటి నుంచో నన్ను తొలుస్తున్న కాన్సెప్ట్, బయటకి వచ్చింది. అందుకే ఒక కేస్ స్టడీ గా గురువుల గురించి విశ్వనాధ్ సినిమాల్లో ఉన్న విషయాన్ని తీసుకుందామని అనిపించింది.

దీనికి Ayn Rand వ్రాసిన THE FOUNTAINHEAD కోణం లోనుంచీ చూస్తే కలిగిన ఆలోచనే ఈ విజయ విశ్వనాథం.

ఎందుకో మొదట్లో అంత సీరియస్ గా దీని గురించి నేను పట్టించకోలేదు. మామూలుగా నాకు వచ్చిన ఆలోచనలను ఏదో బ్లాగుల్లో పెట్టేద్దామనుకున్నా కానీ, ప్రస్తుతమదే నా పీఎచ్డీ థీసిస్ అవుతుందని ఊహించలేదు.

రెండు సంఘటనలు ఎందుకో ఈ విషయంలో నన్ను బాగా రాపిడి పెట్టి, ఇక్కడ బ్లాగుల్లో చేసిన దానికన్నా ఎక్కువ సమయాన్ని విజయ విశ్వనాథం మీద పెట్టేందుకు దోహదం చేశాయి. అప్పట్లో అంటే నేను బ్లాగుల్లోకొచ్చిన క్రొత్తల్లో (రెండున్నరేళ్ళ క్రితం) వచ్చిన ఒక వ్యాఖ్య... దాన్నెవరు, ఎందుకు పెట్టారో నాకర్థమైనా, అది నన్ను బాగా రెచ్చగొట్టింది. మరింత ఎక్కువగా నా ఆలోచనలను కేంద్రీకరించేలా...

అలాగే నవతరంగంలో విజయ విశ్వనాథం కి సంబంధించిన ఒక టపాలో... జీడి పప్పు చేసిన వ్యాఖ్య కూడా (అది ఆటపా మీదేనా అని అనిమానముందనుకోండి)

సరే అవన్నీ పాస్ట్. క్రమంగా వృత్తి పరంగానూ, ప్రవృత్తి పరంగానూ బాగా గడిచింది. ఒక్కసారలా ఈ వ్యాసాలను గుర్తుజేసి, ఎలాగూ పూర్తి వ్యాసాలన్నీ ఇప్పుడున్నాయి కనుక అందులోని కొన్ని excerpts ఇక్కడ పెడితే ఎలా ఉంటుందని అనిపిస్తోంది. అందుకే పాత వాటినిక్కడ పెట్టి... ఇవయ్యాక క్రొత్త వాటిని!

*** *** ***

నాకు కే విశ్వనాధ్ పరిచియం అయింది "స్వాతి కిరణం" సినిమాతో. అప్పటికి నేను చాలా చిన్న వాడిని. ఆ సినిమా నన్నెంతో ఆకట్టుకుంది. అది సంగీత మీద మక్కువ తోనో, లేక కళాకృతుల మీద అభిమానం తోనో కాదు. అంతకు ముందే నేను "ఖైదీ" చూశాను. సినిమా నచ్చినా నాకెందుకో అందులోని కాన్సెప్ట్ నచ్చలేదు. సినిమా అంటే ఫైటింగేనా? అనుకునే వాడిని. ఆ సమయంలో నేను "స్వాతి కిరణం" చూశాను. నా చిన్ని మనసుకెందుకో ఆ పాటలూ, ఆ నటన లోని సహజత్వం, కంపు హాస్యం చూసిన నాకు 'గాయట్రీ వషన్టం' జోకులూ తమాషాగా అనిపించాయి.

ఆ తరువాత దాదాపూదశాబ్దం తరువాత నేను Ayn Rand వ్రాసిన THE FOUNTAINHEAD చదివాను. అది చదువుతుంటే నాకు ఎందుకో విచిత్రంగా కే విశ్వనాధ్ సినిమాలే గుర్తుకు వచ్చేవి. కొన్ని సార్లు నాకు ఈ విషయాన్ని మాటలలో పెట్టాలని అనిపించేది.

అది ఇలా ఇవాళ బయటకి వచ్చింది.

ఈ టపా శీర్షిక "శంకర శాస్త్రి ఆంధ్రా Roarkaa?" చూశారా? ఎవరైనా ది FOUNTAINHEAD చదివిన వారికి అందులో హీరో HOWARD ROARK ఆత్మాభిమానం గురించి తెలిసే ఉంటుంది. ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ తన లక్ష్యమే తప్ప అన్యమైన విషయాల మీద దృష్టి ఉండదు. ఎవరు ఎలా మారినా తన మీద తనకున్న నమ్మకం తో ఏ పరిస్థితుల్లోనైనా రాజీ పడడు. అంతగా ఐతే తన వృత్తిని వదిలేసి రాళ్ళు కొట్టైనా బ్రతుకుతాడేమో కానీ తన విలువలని మాత్రం వదులుకోదు.

మరి మన "శంకర శాస్త్రి"? ఆయనా అంతే. తన సంగీతాన్ని జనం ఆదరించక పోయినా, ఎన్ని కష్టాలు వచ్చినా తను నమ్మిన విలువల కోసమే కట్టు పడ్డాడు. అసలు "బ్రోచే వాడెవరురా" ని ఒహండు ఖూనీ చేస్తున్నప్పుడు ఆయన పడ్డ వేదనని చాలా సినిమాల్లో పేరడీ క్రింద వాడారు. అలాగే తన కూతురు తప్పుగా పాడే సందర్భంలోనూ తనకు ప్రాణాతి ప్రాణమైన సంగీతాన్ని గురించే ఆయన ఆలోచన కానీ అన్యం కాదు. ఈ సన్నివేశాన్నీ మన సినీ దుండగులు పేరడీ చేశారు.

అలాగే వేశ్య అయిన ఒక స్త్రీని ఆదరించే సమయం లో తన విలువలకి కట్టు బడ్డాడే కానీ ఎవరో ఏదో అనుకుంటారనే విషయాన్నే ఆయన పట్టించుకోడు.

సరే. ఇంతటితో ఇక్కడికి ముగిస్తున్నాను. అసలు విషయాన్ని నేను ముందు ముందు వ్రాసే టపాలలో చూపుతాను. ఒక్క విషయం. ఇది Ayn Rand THE FOUNTAINHEAD తో పోల్చటం నా లక్ష్యం కాదు. కొన్ని సారూప్యాలని మాత్రం ఎత్తి చూపడం. నా ప్రధాన లక్ష్యం పైన తెలిపిన కేస్ స్టడీ.

శంకర శాస్త్రి శంకర శాశ్త్రే. Roark Roarke.

నా దృష్టిలో "శంకర శాస్త్రి" is the Greatest Heroic character in the Telugu Cinimas. ఆ సమయం అలాంటిది. ఆ దర్శకుని గొప్పతనం అలాంటిది. అదెలాగో తెలుసుకోవాలంటే "విజయ విశ్వనాథం" చదవండి. పరిశోధనాత్మకంగా వ్రాయాలని నా ఆశ. మా కృష్ణయ్య తీరుస్తాడనే నా నమ్మకం. తీర్చాడిప్పుడు. ఇవి వ్రాసుకున్నది సెప్టెంబరు 2008 లో.

అయినా ఆయనే అన్నాడుగా

"కర్మణ్యే వాధికారస్తే... మాఫలేషు కదాచన

మాకర్మఫల హేతుః భూ మాతే సంగ్వోస్త్వ కర్మణి"

పని నేను నిజాయితీ గా చేస్తాను. ఫలితాన్ని ఆ గీతా ప్రదాతకే వదిలేస్తాను.

పీఎస్: అప్పుడే కంక్లూజన్లకు రాకండి. మునుపు చదివిన వారైనా, ఇప్పుడే చదువుతున్న వారైనా. అసలు ఈ సిరీస్ గురించి ఒక వివరణాత్మకమైన టపా కూడా వెయ్యాలి. వేస్తాను. ఈ మధ్య రెగ్యులర్ గానే వ్రాస్తున్నానుగా ;-)

ద ఫౌంటెయిన్‍హెడ్ గురించి తెలియాలంటే ఇక్కడ చూడండి. అప్పట్లో ఆ నవల గురించి తెలియని వారికి వివరాలందించకుండా ఈ వ్యాసాలనిచ్చాను. ఇప్పుడు కొన్ని వివరణలను జొప్పిస్తాను. తరువాత టపా నుంచీ. ఈలోగా ఈ టపా కూడా చూడవచ్చు...

ఆడవాళ్ళ వంటా, ద్రావిడుడి బా౨టింగూ...!

2010-11-21T22:05:00.001+05:30

వస్తారండి ఒక్కక్కళ్ళూ సోపేసేందుకు!

నాయనలారా తస్మాత్ జాగ్రత జాగ్రత. మనం కాస్త వంటనంబడు యొక పనినిం గాస్తంతైయినను నేర్చుకొనలేకుండిన మన బ్రతుకులు చతుష్చక్ర గజ వాహనములుల్నిలుపు స్థలములైపోవును (అనగా బస్సు శ్టాండు యని భావము).

ఇస్త్రీ రత్నములుంటిరే... వంట యనిన తమకు మాత్రమె చేతనవును, మగ వారు చేయలేరనెడి యొక తప్పుడు భావన యందుండురు.

ఇప్పటికే శానా ఎక్కువ చేశాను. ఇక మామూలుగా వ్రాస్తాను.

ఈ మధ్య మన ఆడ లేడీసు (అంటే మన మధ్యలో ఉన్నవాళ్ళు అని) ఒహటి బాఘా నేర్చుకున్నారు. తిండి దగ్గర బెదిరింపుడు. వంటెటూ చెయ్యటం రా(లే)దు. మనకి మాత్రం సుద్దులు చెప్పటానికి రెడీ అయిపోతున్నారు. హ్మ్! ఇదెక్కడి చోద్యమో. ఒక ప్రక్క వంట మా జన్మ హక్కంటారు. రెండొ ప్రక్క సరిగ్గా చేసి అఘోరించరు. బాలేదంటే ఓ పొడుచుకొచ్చేస్తుంది రోషం. చెయ్యటం రాదని చెప్పుకోటం పెద్ద ఫాషను. వాళ్ళే చెప్పుకున్నారు కదాని ఆడోళ్ళకు వంట రాదని బ్లాం౨కెటు స్టేటుమెంటొహఠిచ్చామనుకోండీ. మళ్ళా అదో సమస్య. ఆ త్రిషా గాం౨గంతా మన మీద పడతారు. మా ఆడోళ్ళకు వంట రాదంటావా నువ్వు అని. అయినా త్రిషొచ్చి మీద పడితే బాంటుంది కానీ, ఆ వెనకొచ్చిన వాళ్ళైతే ఏంబావుంటుంది చెప్పండి. ఇప్పుడు త్రిష కూడా అవుడ్డేటెడ్. లేటెస్టెవరు? ఆఁ నిషా అగర్వాల్. బిప్పు లాగా అందరూ ఎవర్‍గ్రీన్ కాదు కదా.

హప్ హప్! విషయం ప్రక్క త్రోవ పడుతోంది.

ఆబ్బాయిల్లారా! మనమెటూ ఏ పీజీ అప్పుడో, కేజీ అప్పుడో రూముల్లోనో, హాస్టల్లోనో ఉన్నప్పుడూ ఆ మెస్సు గోల భరించలేక, ఎటూ చేయ్యోసారన్నా త్రిప్పే ఉంటాము కదా. దాన్నే అలా కంటిన్యూ చేస్తే సరిపోతుంది. అస్త్రీ రత్నములకు సమాధానము చెప్పినట్లవుతుంది. (నట్లూ బోల్ట్లూ కాదు).

ఈ మధ్య కాలంలో నేను మన పురుషులకు జరుగుతున్న అన్న్యాయాలను రెంటినో, ముప్పై మూటినో గమనించాను.

1. శ్రద్ధగా వంట చెయ్యరు. ఖచ్చితంగా ఏదోకటి ఎక్కువో తక్కువో వేస్తారు.

2. సరే వాళ్ళెటూ చెయ్యరు, మనమన్నా చేసుకుందామని అనుకుంటుంటే మళ్ళా ఇంకో గోల వాళ్ళది. మనకు వంట వస్తే వాళ్ళ ఆటలు సాగవని.

అయినా వంటకీ మగ వాళ్ళకీ ఉన్న సంబంధం వాళ్ళకేమి తెలుసు?

నల భీమ పాకమన్నారు. అంటే ఏంటర్థం? నలుడిలా వండి భీముడిలా తినమనే కదా! వాళ్ళు చేసింది తినాలంటే... భీముడిలా కాదు. ఖీముడిలా (ఏదో ఫ్లోలో వచ్చింది. ఫాలో అయిపోండి) కూడా తినలేము.

సామెత కూడా ఉంది కదా ఆడవాళ్ళ వంటా, ద్రావిడు గాడి బా౨టింగూ అని. వీళ్ళెటూ తినబుల్ గా చెయ్యరు. వాడెటూ బంతులు మింగినా పరుగులు చెయ్యడూ.

ఓసారేమైందంటే...

మా ఇంట్లో వదిన వంట సూత్రమేమిటంటే... పప్పు పచ్చగా, పులుసు పుల్లగా చారు చేదుగా ఉండాలనేది. అలా ఒక సారి చారు చేదుగా ఉందని కామెంట్ పాస్ చేశాను. అంతే, అదేదో నేను భూమి సూర్యుడి చుట్టూ తిరుగుతున్నది అని చర్చోళ్ళకు చెప్పిన గెలీలియో అయినట్టు ఓ చూపు చూసి, చేతనైతే నువ్వే చేసుకుని చూడు అప్పుడు తెలుస్తుంది. వంట చెయ్యటం ఎంత కష్టమో అని. నాకు బాగా మండి (న్యూ డెల్లీలోని మండి హౌస్ కాదు) చెయ్యలేననుకున్నారా అని నేను మొదలెట్టాను. రెండు మూడు సార్లు చేసుకునే సరికి బాగా కుదరటమ్మొదలెట్టింది. అప్పటి నుంచీ పెట్టేది బాగోకుంటే నాకోసం నేనే చేసుకుని తింటాను. చేసుకునేది నాకోసం కనుక బాగానే చేస్తాను హీహీహీ. దెబ్బకి నన్ను కదిలించటం మానేశారు.

హది బాబూస్ సంగతి. లేకపోతే...

యుగ యుగాలుగా, తర తరాలుగా ఈ ఆడళ్ళున్నారే! (ఆడ్ ఓళ్ళున్నారే). మనకి చేసి పెట్టరు, మనం చేసుకున్నా ఊరుకోలేరు. ప్చ్

చూశారా చూశారా! గిన్నెలొక వైపు, చూపింకో వైపూనూ...

వీణ్ణి చూడండి. రెండు వేల బంతులాడి రెండు పరుగులు చేసి, సెహ్వాగ్ గెలుపు వాకిట్లోకి తెచ్చిన మా౨చిని డ్రా చెయ్యటానికి శాయశక్తులా ప్రయత్నిస్తాడు.

మనం సెహ్వాగ్ మంచి ధాటిగా మొదలెట్టాడు కదా అని చూట్టానికి కూచుంటామా? ద్రావిడుడొచ్చి పరమ బోరింగు ఆట మొదలెడ్తాడు. ఆడోళ్ళూ అంతే, ఆత్రంగా తింటానికి కూచుంటే ఉప్పు తక్కువో, కారమెక్కువో... కావాలంటే చూడండి... ఇప్పుడు నా మీద కారాలూ మిరియాలూ నూర్టమ్మొదలెడుతారు. ఐనా వాళ్ళనని ఏం లాభం? మనలో యూనిటీ ఉండాలి కానీ (వాళ్ళలో వాళ్ళు చూడండి ఎంత సపోర్టు చేస్కుంటారో), ఇంత రాసినా నన్ను పట్టించుకునే నాథుడుంటాడా? డౌటే. ఒక్క కామెంటు కూడా సరిగ్గా రాదాయే...! హ్మ్

మనం వంటొచ్చిన మగ వాళ్ళ సంఘమొహఠి పెట్ఠుఖునే సమయమొచ్చింది

"ఉప్పల్ కుప్పల్" వయారి భామల్

2010-11-14T10:23:00.002+05:30

ఐదెరాబ్యాదులో టెస్టు మ్యాచని మనకి ఐదు రోజుల్కి గాను టికెట్లు దొరికినై. చూద్దుమా వద్దా అని ఆల్సిస్తుంటె ఫస్టు బ్యాటింగైతె ఉండి సూస్దుము. ల్యాపోతె యెనక్కి వస్చేద్దుము. మనకెంతసేపు గానీ అనిపించింది. సర్లె అని ఇంటికి బోయినా. ఓ రెండు మెతుకులు కతికి నిద్రోయినా. పొద్దుగాలె లేసి నేస్తునేసుకుని ఇస్టేడియాన్కి బోయిన. మద్దేన్నాన్కి చంటి గాడి బ్యాటింగు జూసిన. మళ్ళ ఉండి మ్యాచి సూడాల్నా లేక ఇంటికి బోవాల్నా అని డబుటొచ్చింది మన్కి. నేస్తు గాణ్ణడిగిన. ఏందిబై ఉందుమా పోదుమా అని.

అప్పుడు సెప్పినాడు వాడు ఇల్లా... (ఆ ఇంటి సంగతి తరువాత చర్చిద్దాము. ఇప్పటికిలా ముందుకు పోదాము చంద్ర బాబును చూసి ఇన్స్పయిరైన ముళ్ళపూడి వారిలా).

పీఎస్: ఇంతకీ ఉప్పల్ కుప్పల్ సరే అర్థమైంది ఉప్పల్ స్టేడియమని, మరి వయారి భామల్ ఎవరు అంటారా?

ఒక వీరేంద్రుడు, తొమ్మండుగురు సెహ్WAGs, ఒక వెరీ వెరీ స్పెషల్ గెస్ట్. ఇది కదా భారత జట్టు కంపోజిషను.

ఆ తొమ్మిది మంది వైఫ్స్ అండ్ గాళ్‍ఫ్రెండ్సే వయారి భామల్

సివ్రగాలెకి నా కాణ్ణుంచీ ఒక ఆర్తనాదం యెలువడింది...

ద్యావుడా...!

క్రికెట్ విషయంలో మటుకూ నేను నాస్తికుడిని. క్రికెట్ దేవుడిని నమ్మనసలు.

ద్రావిడుడూ, సచినుడూ ఇద్దరి బా౨టింగ్. పాపం సెహ్వాగ్ సెంచరీ అని కూడా చూసుకోకుండా ఊర బాదుడు బాది (చాలా జగ్రత్తగా ఆడాడు. People may say itze moment's madness, his swipe that made him leave the ground. But that was the right thing then) మంచి ఛా౨న్స్ తీసుకొచ్చాడు ఆటని గెల్చేందుకు. ఇప్పుడు గోడ గారు భారత విజయానికి అడ్డుగోడలా నిలిచేందుకు దేవుడు గారి అర్చనలో నిమగ్నమై... రెండు వేల బంతుల్లో రెండొందలు కొట్టాలనే తపనలో ఉండగా, రికార్డులు మాకు ముఖ్యం కాదనే గాడ్ గారు యాభైయ్యవ శతకం కోసం కడు నిదానంగా ఆడుతారు.

ఆదివారం నాడు ఏడు గంటల బోరు. కాస్త రిస్క్ తీసుకునైనా గెలవటానికి ట్రై చెయ్యొచ్చు కదా!

అతి జాగ్రత్త వల్ల వికెట్లెటూ పడతాయి. అందులోనూ హైదరాబాద్ ఉప్పల్ స్టేడియం కదా. మనోళ్ళ తుప్పుల్ వదులుతాయి. రన్స్ కొట్టే ప్రయత్నమన్నా చేస్తే బావుణ్ణు. గింత గ్యానోదయమైనంక ఇంటికి పరిగేఠుకునొచ్చేసిన. పొద్దుగాల సూస్తే దూవుడు బత్తుల్ని రష్చించడాన్కి గ్రవుండొదిలేసి, బైటెకెల్లినారంట. హమ్మయ్య. సచిన్ గాన్!

వీరేంద్రుడు నిన్నే గాన్! ఇవాళంతా సెహ్WAGs ఆట చూసి తరించాలి

" లక్ష్మణా నీవే దిక్కు క్కు మొక్కు క్కు. ఇక సెహ్WAGs ని రష్చించాల్సిన బాధ్యత నీదే స్వోమేఁ" ధోనీ గాడి ఆర్తనాదం.

*** *** ***

ఇవన్నీ సరే గానీ అసలు ఉప్పల్ కుప్పల్లో స్వంత జట్టు ఎందుకు గెలవదు?

కారణ మలోచిస్తే ఈ స్టేడియానికి విశాక ఆత్మ ఘోష తగిలింది. అంత కష్టపడి స్టేడియాన్ని నిర్మిస్తే అచ్చోసిన ఆఁబోతుల్లా దానికి రాజీవ్ గాంధీ ఇంటర్నేషనల్ స్టేడియమని పేరెట్టినందుకు అక్కడ స్టేడియం పేరు మార్చనంత వరకూ స్వంత జట్టు గెలవకుండా శపించింది. రాజేంద్రుడూ, గజేంద్రుడు లో శ్రీలక్ష్మిలా...!

హ్మ్! అదండి సంగతి. ఇప్పటికైనా స్వంత జట్టు హైదరాబాదులో గెలవాలంటే స్టేడియమ్పేరు మార్చ వలె. కనీసం అసలు రహస్యం తెలిసినందుకైనా ఈ మా౨చ్ గెలుస్తే బావుణ్ణూ. లేక పోతే సెహ్వగ్ శ్రమ వృధా అవుతుంది.

The Hunt for Gollum సినిమా...

2010-11-09T21:19:00.006+05:30

ఉంగరాధీశుడు ఉరఫ్ లార్డాఫ్ ద రింగ్స్ సినిమాని చూసిన వారికి అందులో సీజీఐ ద్వారా సృష్టింపబడిన గోలుమ్/గోలమ్ గుర్తు ఉండే ఉంటాడు. సినిమాలోనూ, నవలలోనూ ప్రమైన, కథని ముందుకు నడిపించే వాటిలో ఒకటైన ఈ పాత్ర నవలకూ, సినిమాకూ, పూర్వ కథలో ద వన్ రింగ్ అనబడే అతి శక్తివంతమైన రింగ్ ని చేజిక్కించుకుని, తరువాత దాన్ని బిల్బో బా౨గిన్స్ కు కోల్పోతుంది. ఆ వివరాలు చెప్పాలంటే అదో పెద్ద తపా వెయ్యాలి. చాలా మంది సినిమా చూసి ఉంటారనే నమ్మకమ్మీద ఆ ట్రైలజీ మూవీస్ కు ప్రీక్వెల్ గా ఔత్సాహికులైన కొందరు అభిమానులు పీటర్ జాక్సన్ తీసిన ఆ ట్రైలజీకి ట్రిబ్యూట్ గా తీసిన ఈ నలబై నిమిషాల సినిమాని పరిచయం చేస్తున్నాను. ఇందాకన వేరే పని మీద యూట్యూబులో వెతుకుతుంటే దొరికింది. ఆఁ ఏముందిలే అనుకుంటూ చూశాను.

చూడ చక్కని సినిమాటోగ్రఫీ, మంచి మ్యూజిక్, గ్రిప్పింగా ఉన్న కథనాలతో ఉన్న లిమిటేషన్లను (బజెట్ ఐదు వేలే) బట్టీ అద్భుతమనే చెప్పాలి. పాత్రధారుల వేషాలను కాస్త పట్టించుకోక పోతే ఇంక సినిమా చూట్టానికి ఏ అనుమానమూ పెట్టుకోనక్కరలేదు. కాసేపు సత్కాలక్షేపం కావాలన్నా చూడొచ్చు. LOTR trilogy చూడక పోయినా, ఈ సినిమాని చులాగ్గా లాగించేయొచ్చు. నిడివి కూడా ఎక్కువేమీ కాదు కదా...

ఇక్కడ చూసేయండి...

ప్రోత్సహించ దగ్గ ప్రయత్నమిది

అద్భుతమైన ఆట ఒకటంది. గుర్తొస్తుందా?

2010-11-06T19:34:00.000+05:30

ఒక వ్యక్తి చేసిన తప్పులు గుర్తున్నంతగా అతనిలోని గొప్పతనం గుర్తుండదు జనానికి. మానవాళి చేసుకున్న అతి పెద్ద దౌర్బాగ్యం ఇదే...

- రామానుజన్

నా చిన్నప్పుడు నాకు సౌతాఫ్రికా అంటే ఇష్టం. అద్భుతమైన ఫీల్డర్లూ, డొనాల్డ్ లాంటి అగ్రెసివ్ బౌలర్లూ, లెక్కలేనంత మంది ఆల్రౌండర్లూ, క్రోన్యే లాంటి గొప్ప ఇన్నోవేటివ్ కెప్టెన్... ఆహాహా... ఆటంటే అదీ అనిపించేలా ఉండేది.

Hansie, the HERO

శ్రీలంక సౌతాఫ్రికాలో పర్యటన మొదలెట్టింది. అర్జున రణతుంగ సారథి. సరిగ్గా గుర్తు లేదు కానీ, అది మార్చో ఏప్రిలో. ఆ జట్ల మధ్య రెండో తెస్టు. డొనాల్డ్, క్రోన్యే, రోడ్స్ అంటే ఇష్టమున్న నేను, ఆ మ్యాచ్ మీద ఒక, కాది కాదు, రెండు కళ్ళూ వేశాను. అసలే తొలిటెస్టు SA గెల్చింది. ఇది కూడా గెలిస్తే ఇక సీరీస్ వశం అన్నది నా ఆశ.

ఆశ దోశ అప్పడం వడ అన్న తరహాలో మొదట శ్రీలంక మూడొందల పదో పన్నెండో చేసి, SA ని రెండొందలకే పొడుం కొట్టింది. డారిల్ కలినన్ సెమ్చురీ లేందే ఆమాత్రం స్కోరైనా వచ్చుండేది కాదు.

కానీ ఇక్కడో విషయం చెప్పాలి. అప్పట్లో, అంటే హాన్సీ క్రోన్యే కెప్టెన్‍గా ఉన్న రోజుల్లో SA ఎంత తక్కువ స్కోరుకాలౌటైనా ప్రత్యర్థిని అంతకన్నా తక్కువ స్కోరుకే ఆలౌట్ చేసే బౌలర్లున్నారు. డొనాల్డో, పొల్లాకో, డివిల్లియర్సో, అదరగొట్టి మరీ గెలిపించేవారు. ఏదో ఒక ముక్కోణపు టోర్నీలో ఇంగ్లాండు వాళ్ళని 149 కి ఆలౌట్ చేస్తే SA ఇంగ్లాండుని నూట పాతిక లోపే ఆలౌట్ చేసి గెలిచింది. డొనాల్డు, క్రోన్యే దెబ్బకి శ్రీలంక మూడొందలకే ఔటైనా, మురళీధరన్ ధాటికి ఆఫ్రికా కూడా తలొంచి వాళ్ళకి విలువైన ఆధిక్యాన్ని సమర్పించుకుంది.

ఇలాంటి సన్నివేశమే ఈ మధ్య ఇండియా ఇంగ్లాండు టెస్టులో జరిగింది, ముమ్బై అల్లర్ల తరువాత చెన్నైలో జరిగిన టెస్టులో. మనందరికీ గుర్తుండిపోయే రీతిలో ఇండియన్ క్రికెట్ చంటి గాడు సెహ్వాగ్ ఆడిన ఇన్నింగ్స్ మాదిరి సంటనా ఇక్కడ జరిగింది. శ్రీలంకని రెండో ఇన్నింగ్స్ లో SA గుక్క త్రిప్పుకోనివ్వలేదు. వైట్ లైటెనింగ్ అలన్ డొనాల్డ్ నిప్పుకు చెరిగి ఐదు వికెట్లు తీయటంతో పాటూ క్రోన్యే కూడా మరో రెండు వికెట్లు సాధించాడు. లంకేయులు ఈ తడవ 122 కే చాపచుట్టి 226 పరుగుల లక్ష్యాన్ని ఉంచారు. తమ రెండో ఇన్నింగ్సుని తడబడుతూనే ప్రారంభించింది SA. తొంభై పరుగులకే మూడు వికెట్లు కోల్పోయింది. పిచ్ బాగా తిరుగుతోంది. మురళీ మళ్ళా అదరగొడుతున్నాడు. SA కీ విజయానికీ మధ్య మురళీనే తేడా అనిపించేలా కనిపిస్తున్నది సన్నివేశం. అప్పటికే మూడు వికెట్లు తీసి మాంఛి ఊపుమీదున్నాడు కుర్రాడు. (సిద్ధూ, దెబ్బని మర్చిపోయి అప్పుడప్పుడే స్పిన్నర్ గా కాస్త పుంజుకుంటున్న సమయమది.

అప్పుడొచ్చాడు హాన్సీ క్రోన్యే.

కెప్టెన్ ఇన్నింగ్స్ అంటే ఇదే అనేలా ఉన్న ఆ ఇన్నింగ్స్ సెహ్వాగ్ ఇన్నింగ్స్ కి ఏ మాత్రం తీసి పోదు. మొత్తం 63 బంతుల్లో, ఆరు సిక్సర్లు, ఎనిమిది ఫోర్లతో 82 పరుగులు సాధించాడు. అందులో తన అర్థ సెంచురీని సాధించిన తీరు ఇంకా నా కళ్ళలో మెదులుతూనే ఉంది. తనకు మాత్రమే సాధ్యమైన స్లాగ్ స్వీపులూ, గార్జియస్ కవర్ డ్రైవులూ, లాఫ్టెడ్ షాట్లూ, ఒకటేమిటి? ఎన్నిరకాలుగా చెండాడాలో అన్ని రకాలుగా చీల్చి చెండాడి, విజయానికి కేవలం పది పరుగులున్న సమయంలో ఔటయ్యాడు. నలుగురు ఫీల్డర్లని తప్పించి ఫ్లిక్ బౌండరీ, ఆ పైన లెగ్ సైడ్ కొట్టిన సిక్సర్, మరో లాఫ్టెడ్ షాట్... అబ్బబ్బ. తల్చుకుంటేనే వళ్ళు పులకరిస్తోంది. చూసి తీరాల్సిందే. ఇక అర్థ సెంచురీ సాధించి పెట్టిన మూడో (వరుసగా మూడేశాడు) సిక్సర్ అద్వితీయం. కాలు వంచి స్లాగ్ స్వీప్ కీ పుల్ షాట్ కీ మధ్యస్తమైన ఆ షాట్ ఇప్పటికీ నేను మర్చిపోలేదు. తనకే సాధ్యమైన ఒకరకమైన చూపుతో, బ్యాటునలా గాల్లోనే ఉంచి, చిన్నగా చేతులెత్తి అభివాదం చెయ్యటం ఏవరు మర్చిపోతారు? ఒక్కసారి చూస్తే. బంతి అలా గాల్లో తేలిపోతుంటే కాలమాగిపోతే బావుణ్ణనిపించిందప్పుడు. Real heroism. The sight of a WINNER, whose brutality has a sense of beauty, and and unforgettable grace. నిజమైన ఆల్రౌండ్ షో అది.

CHAMPION CAPTAIN. Hansie

అర్థ సెంచురీ దాటాక కూడా ఆ దూకుడు తగ్గలేదు. అంతిమంగా డొనాల్డ్ కి man of the match అవార్డు వచ్చినా, ఆ మ్యాచ్, ఆ గెలుపు మాత్రం హాన్సీవే. ఆ కసీ, ఆ ఠీవీ, మళ్ళా చూడలేమనేదే బాధ కలిగించే అంశం. మ్యాచ్ ఫిక్సింగ్ సరే. ఇదొకసారి ఎవరన్నా చూసిన వాళ్ళు గుర్తుకు తెచ్చుకుంటే నేను చెప్పిన పులకరింత కలుగదూ?

*** *** ***

This account is purely based on my memory. It was a match taken place more than a decade ago. So, small mistakes might have crept in. If you notice any mistakes, kindly help me to correct.

నా అభిమాన హీరోలు: 2 కత్తి యుద్ధం కాంతారావు

2010-10-28T20:53:00.002+05:30

కత్తి యుద్ధాల వీరుడు, ఒక తరం పిల్లల చందమామ, తెలుగు వారి రాకుమారుడు, కాంతారావు!

అమ్మ చెప్పే కథలూ, నాయనమ్మ చెప్పే కబుర్లూ, నాన్న నేర్పే జీవితం, బుడుగు, చందమామ కథలు ఎలాగో తెలుగు పిల్లలకి ఒక తరంలో కాంతారావు కూడా అలాగ. ఆ తరంలో నేను కూడా ఉండటం నా అదృష్టం.

అక్కినేని, నందమూరి, తరువాత మంచి డిమాండ్ ఉన్న నటుడుగా కాంతారావు, పౌరాణిక, జానపద, సాంఘిక, క్రైం, అలా అన్ని రకాల నటననూ ప్రదర్శించి, ఒక ఆల్ రౌండర్ గా నిలిచారు.

ఏడాదిన్నర క్రితం మా పేట్రియాటిక్ బ్లాగులో వ్రాసినా... ఇందాకన మళ్ళా చదువుతుంటే రీడబులిటీ ఉంది కనుక, నా అభిమాన హీరోలు సరీస్ క్రింద ఇక్కడ పెట్టేద్దాం అనిపించింది.

అక్కడా మధ్య అనుకోకుండా పోస్ట్ పోయింది. అక్కడా పాత డేట్ తో పెట్టాను తరువాత. ఉన్నదున్నట్టుగా దింపేశాను :)

*** *** ***

"సినేమా సూడాలంటే సత్తెనారాయనా టాకీసే, మాంచుషార్రావలంటే కాంతారావు సినేమానే!" సత్తి, సత్తి పండు, ఉరఫ్ జేవీ సత్యనారాయణా, ఇంకో ఫ్రెండు అనేవాళ్ళు. మరి అంత బావుంటాయా? అని ఆలోచిస్తే నాకు ఒకసారి సినిమా చూస్తే పోలా అనిపించింది. మరి కాంతారావు సినిమాలెక్కడ వస్తాయి? ఇంతకీ అవి ఎలాంటి సినిమాలు? మాంఛి ఫైటింగులుంటాయా? హుషారైన పాటలుంటాయా? ఉన్నాయి సరే! మరి ఎవరినడిగితే నన్నా సినిమాకి తీసుకుని వెళ్తారు?

ఇంతకీ ఆ కాంతారావెవరు?

అదో డౌట్. మనకి సినిమా అంటే సూపర్ స్టార్ కృష్ణ, చిరంజీవి, అమితాబూనూ. మరి ఈయనెవరు? కొంచం పాతోళ్ళైతే ఎన్టీయార్, తెలుసు. దాన వీర శూర కర్ణ చూసి తల బద్దలు కొట్టుకున్న అనుభవం ఉంది. నాలుగ్గంటల సినిమా కదా. హ్హుఁ! హుషారైన సినిమా అనగానే నాకు కళ్ళూరాయి. చూద్దామని.

"ఈసారి ఆ కాంతారావు సినిమా వస్తే నాకు కూడా చెప్పండ్రా. నేనూ వస్తాను," అన్నాను. "చెప్పేదేముందిరా. మీ ఇంటికి వెళ్ళేదారిలోనే బొమ్మ పెడతాడు. చూసి చెప్పు. అందరం వెళ్దాం," అన్నాడు సత్తి గాడు. "అందరం. హేమిటి వెళ్ళేది? మా మురళీబాబు చక్కగా బయట ఫ్రెండ్స్ తోనే ఆడుకోనివ్వడు. ఆయన బాధ తట్టుకోలేక నాన్న దగ్గర మొరబెట్టుకుంటే నాన్నే నాతో ఆడటం మొదలెట్టాడు. ఇక సినిమాలుకూడానా ఫ్రెండ్సుతో. ఐనా నా పిచ్చిగానీ..." అనుకున్నా మనసులో కసిగా. అతడులో కాలుజారి పడే సీను ముందు త్రిషా లాగా. దాన్నే అసూయ అంటారని మొన్నామధ్యే తెలిసింది. అనంతరామ శర్మ

గారి వల్ల. కానీ అదంటే ఏంటో నాకింతవరకూ పూర్తిగా అర్థంకాలేదు. ఎందుకు కలుగుతుందో.

అప్పట్లో నేను నాలుగో క్లాసు. శర్మా ట్యుటోరియల్స్ లో చదువు. అది సరిగ్గా పట్టాభిరామస్వామి గుడి ఎదురుగా ఉండేది. అక్కడినుంచీ పడమర ముఖంగా నడుచుకుంటూ వస్తే మాఇల్లు. అది పాతూరు ఆంజనేయస్వామి గుడి నుంచీ అదే లైనులో ఓ వంద గజాల దూరంలో ఉండేది. అలా బడి నుంచీ గుడి వరకూ వచ్చేలోపుల మధ్యలో ఒక చౌరాస్తా దాటితే అక్కడే కుడిచేతి వైపున ఉన్న పాండురంగ స్వామి గుడి పక్కనే ఉన్న గోడ మీద సినిమా పోస్టర్లుండేవి. వాటిలో సత్యనారాయణా టాకీసువి పై వరసలో మధ్యలో (అంటే నేను బడి నుంచీ గుడి వైపు వెళ్ళే వైపునుంచీ రెండోది) వేసేవాళ్ళు. అలా మొత్తం సర్వే చేసి ఇక ఈసారి కాంతారావు సినిమా వస్తే వదిలేది లేదని మంగమ్మ శపథం చేశాను. ఇప్పుడైతే నేను పిల్లగాడిని గానీ, అప్పటికింకా పిలగాడినేగా. అందుకే శపథం అంటే అదేదో హీరోగారే చేసుంటారని గుడ్డి నమ్మకం. అందుకే మంగమ్మ శపథం అంటే అదేదో హీరోనే చేసుంటాడులే అనే ధైర్యంతో.

ఇంటికెళ్ళాక కుమారి పిన్నినడిగాను. కాంతారావంటే ఎవరు? అని. "మొన్న మనం ’పెళ్ళి కాని పిల్లలు’ సినిమా చూశామే. అందులో విలను," అంది.

" ఛీ! విలనా? వీళ్ళకి విలను సినిమాలు చూస్తారా?" అనుకుని చిరాకు పడ్డాను. తెల్లారాక బళ్ళో వాడిని నిలదీశాను. వాడు విలను కదరా అని. వాడు నన్ను కన్విన్స్ చేయాలని చూసినా నేను వినలేదు. అట్టాంటి సినిమాలు చూసి చెడిపోవద్దు (అంటే నాకు తెలియదు. మురళీబాబు వాడే మాట అది. ఫ్రెండ్స్ తో తిరిగితే చెడిపోతారని. మరి తిరక్కుండా కూచుంటే చెడిపోరా అని ఒక సారి అడిగిన పాపానికి తొడపాశం పెట్టాడు). మంచి హీరోల సినిమాలు చూడటం నేర్చుకోమని ఉపదేశామృతం ఒలికించాను. ఇక లాభంలేదనుకున్నాడో లేకపోతే, నన్ను అఙ్ఞాన తిమిరాంధకారం నుండీ విముక్తుణ్ణి చేయాలని సంకల్పించాడో గానీ. "ఉరే! సత్తె పెమాణకంగా సరస్పత్తేవి మీద ఉట్టేసి చెప్తున్నాను. వాడి సినేమాలు చాలా బావుంటాయిరా. ఒకసారి చూసి బావోపోతే నాకు చెప్పు." అన్నాడు. సరే! క్షమించాను ప్ఫో! అన్నట్టో ఎక్స్ ప్రెషనిచ్చి ఊరుకున్నా.

అప్పటినుంచీ రోజూ ఆ ప్లేసులో కాంతారావు సినిమా ఎప్పుడొస్తుందా అని చూట్టం అలవాటయిపోయింది. ఇగో చెప్పటం మర్చిపోయాను. ఆ చౌరాస్తానుంచీ (బడి నుంచీ గుడి కెళ్ళే లాగా ఐతే) ఎడమ వైపు నేరుగా వెళ్తే శివుడి బొమ్మ వస్తుంది. . ఆ శివుడి బొమ్మ నుంచీ పడమర వైపు ఓ యాభై గజాల్లోపే గడియారస్థంభం ఉండేది. (గడియారస్థంభం

గురించి గత టపాలో సృజన వ్రాసింది). అలా ఓ పదిరోజులు గడిచాయో లేదో కానీ వస్తాడు నీరాజు ఈరోజు అనేలా ఒక శుభశకునం ఎదురైంది. పొద్దున్నే రేడియోలో అదే పాట వచ్చింది. నేను యాజ్యూజువల్‍గా కుడివైపోలుక్కిచ్చాను. చిత్రం. ’ప్రతిఙ్ఞా పాలన’ అనే సినిమా పోస్టరు కనిపించింది. దాన్లో ఒకణ్ణి చూసి ఎక్కడో చూశానే అనిపించి తేరిపార (అబ్బ! గడ్డపార కాదు) చూడగా వాడెవరో కాదు. కాంతారావే. ఇంకేముంది? "గాల్లో తేలినట్టుందే... గుండె జారినట్టుందే..." అని ఎగురుకుంటూ బడికి పరిగెత్తాను. (మనలోమాట. ఆ పాటని మొదట నేనే పాడాను. జల్సాలో ఆ పాట రాసినోడు ఎక్కడో అక్కడే నక్కి విని ఇన్నాళ్ళకి దాన్ని మక్కికి మక్కీ దింపేశాడు ;-) ఎవరికీ చెప్పకండేఁ...)

సత్తిగాడికి విషయం చెప్పేశాను. వాడు నేను ఈ సాయంత్రమే వెళ్తానన్నాడు. నాకూ ఆత్రం పెరిగిపోయింది. ఎలాగైనా ఆ సినిమా చూడాల్సిందే. అనుకున్నా. సాయంత్రం ఇంటికెళ్ళాగానే బుద్ధిగా హోంవర్కు చేసేసి, (మామూలుగా నేను నా స్కూలు చదువు మొత్తం మీద ఓ పదిసార్లు చేసుంటాను. నాన్నో, అక్కో, రమా పిన్నో, ఎప్పుడైనా పనిష్మెంటు క్రింద అమ్మో చేసి తరించేవాళ్ళు. కుమారి పిన్ని చేయదు. నాకన్నా బద్ధకం. మురళీబాబు తాట తీస్తాడు. హోంవర్కు) నాన్నకి అర్జీ పెట్టుకున్నా. "ముందు హోమ్వర్కు తీసుకునిరా. అదవగానే ఆలోచిద్దాము." అన్నాడు. "నాన్నా. నేను మొత్తం చేసేశా నాన్నా." అన్నా. ఇక సినిమా ఖాయం అనే ధైర్యంలో. కానీ ఆ మాటలు విందో లేదో రమా పిన్ని ఢామ్మని క్రింద పడిపోయింది. అటే వస్తున్న బుచ్చిమామ నోరెళ్ళ బెట్టి నీలుక్కుని పోయాడు. ఇంత హడావిడి ఏమైందబ్బా అని వస్తూ అమ్మమ్మ (కుమారి పిన్నీ వాళ్ళా అమ్మ. అమ్మా వాళ్ళా అమ్మని పెద్దమ్మమ్మ అంటాను) క్రింద పడ్డా రమా పిన్ని కాలు తగిలి భూగోళాం బద్దలయ్యేలా పడి "నాయనోయ్!" అని శోకాలు.

ఇంకేముంది. ఆరోజంతా ఈ గోలే.

*** *** ***

ఇక సినిమా కాస్తా గోవిందా గోవిందా (ఆర్జీవీ సినిమా కాదు) అనుకుని నన్ను నేనే తిట్టుకున్నాను. "నాన్నా! నువ్వు హోమ్వర్కు చేశావు సరే. అసలే బలహీనమైన గుండెలున్న మన ఇంట్లో చేసినవాడివి నాన్న చెవిలో చెప్పాలిగానీ అలా పెద్ద ఘనకార్యంలా డిక్లేర్ చేస్తే ఎలా? ఫో! ఇక ముందైనా సరిగా ఉండు. అతిగా ఆవేశ పడే ఆడదీ, అతిగా ఆశ పడే మగవాడూ, బాగు పడ్డట్టు చరిత్రలో ఎక్కడా చెప్పబడలేదు" అని నన్ను నేను తిట్టుకుంటూనే ఉన్నాను. (ఈ డైలాగూ నాదే. కాపీకరించారు). పనిష్మెంటు క్రింద నేను ఆ మర్నాడు కూడా స్వయంగా హోమ్వర్కు చేశాను. కానీ ఈసారి ఎవరికీ చెప్పలేదు.

విషయం తెలిసిన మురళీబాబు, వీణ్ణి ఇలాగే కాస్త ఎంకరేజ్ చేస్తే హోమ్వర్కు ఎవరిచేతో చేయించకుండా వీడే చేస్తాడని భ్రమ పడి ఆ మర్నాడే మ్యాట్నీకి తీసుకెళ్ళాడు. ( ఆదివారం కదా!) . తెర మీద కాంతారావు పేరు చూసి ఆనందం పట్టలేక మనసులోనే విజిల్స్ వేసుకుని (పైకేస్తే ’ఇచట తాట తీయబడును’ అని మురళీ బాబు పెట్టిన బోర్డు... హిహిహి.)... అదీ సంగతి.

కత్తి యుద్ధాలూ, గుర్రాలూ, ఇంకేం? మనకి కావాల్సిన మసాలా అంతా ఉంటంతో నాకు కాంతారావు సినిమాలూ, వాటిని తీసుకొచ్చినందుకు సత్యనారాయణా టాకీసూ భలే నచ్చేశాయి. అలా మొదలైన నా అనుబంధం, పాతాళ భైరవీ, మిస్సమ్మ, నర్తనశాలా, త్యాగయ్య, అల్లూరి సీతా రామ రాజు, భూలోకంలో యమలోకం, గురువుని మించిన శిష్యుడు, తరువాత్తరువాత జురాసిక్ పార్కూ, అనకొండా... ఓ వంద పైన సినిమాలు (అందులో సగం జానపదాలే!) అక్కడే చూశాను. నా చిన్న తనపు సినిమాలు, నేను నేర్చుకున్న కథలూ, ఎన్నో ఆ సత్యనారాయణా టాకీసు మహిమే. పుస్తకాల సంగతి వేరే అనుకోండీ.

ఆ సంగతులన్నీ వీలుననుసరించి.

*** *** ***

ఇప్పుడా సత్యనారాయణా టాకీసు బొమ్మ పెట్టాలన్నా దొరకటం లేదు. ఇందాకే మన బ్లాగు టీచరమ్మ సుజాత గారి నడిగి, బాధపడ్డాము. ఆ హాలుని పడగొట్టి హాస్పిటలు కట్టారు.

అలాగే, మాకెంతో ఇష్టమైన ’నరసరావుపేట్రియాటిక్ ఐఫిల్ టవర్’ గడియారస్థంభం కూడా లేదిప్పుడు. మనసంతా ఏదోలా అయిపోతుంది. మా సత్తిగాడిని చూసి చాలా రోజులైంది గానీ, వాణ్ణి తల్చుకున్నప్పుడల్లా ఆ హాలే గుర్తొస్తుంది.

ఎంతైనా మా పేటోళ్ళవి తొడగొట్టే వంశాలే కాదు. పడగొట్టే వంశాలు కూడా.

పీయెస్: ఆ తరువాత మరో ఐదేళ్ళు నేను హోమ్వర్కు చేయలేదు. నేను చేసే రకం కాదు. చేయించే రకం. ;-)

రక్త చరిత్ర... రాని గత చరిత్ర

2010-10-22T18:04:00.002+05:30

కక్ష్యలూ కార్పణ్యాలూ, పగలూ (అనగా పగటి వేళయ యని కాదు) ప్రతీకారాలూ (ప్రతిదీ కారమని కాదు. రెవెన్జ్/వెన్జన్స్ అని) ఎంత ఇల్లాజికలో, ఎంత ధన, మాన, ప్రాణ నష్టాలను కలిగిస్తాయన్నది తెలియాలంటే రక్త చరిత్ర చూసి తీరాల్సిందే.

మూణ్ణాలుగు సార్లు వాంతైనంత పనైంది. అందులోని హింసాత్మకమైన సన్నివేశాలు చూసి. ఆర్జీవీని తిట్టుకుందామనుకున్నాను. కానీ తనే ముందన్నాడుగా... వీక్ హార్ట్ ఉంటే చూడొద్దు. ఇట్జే బ్లడీ యొలెంట్ మూవీ బై మీ అని. అయినా వర్మ సినిమా చూసే కర్మ (నాట్ ఖర్మ. కర్మ చెయ్యవలసిన, చేయదగిన పనియని నా భావము) పట్టించుకోవాలనే తపనలో మొదటి రోజు మొదటి షో కి వెళ్ళాను. చాలా రోజులైందతని సినిమా హాల్లో చూసి. ఎప్పుడో గోవిందా గోవిందా చూశాను. అప్పటికి పిల్లోణ్ణి.

చెత్త, చెత్తన్నర సినిమాలు తీసినా, నేను హాల్లో చూసిన వర్మ సినిమాలు మాత్రం నాకు బాగా నచ్చాయి. గోవిందా గోవిందా నాకు నచ్చిన ఆల్టైమ్ సినిమాల్లో ఒకటి.

పరిటాల రవి కథని తనదైన కాని తనదైన శైలిలో తీశాడు. వివేక్ నటనా, బా౨గ్గ్రౌండ్ మ్యూజిక్ చాలా హైలైటీ సినిమాకి. కడుపులో ప్రేవులను మెలిదిప్పే హింసాత్మకమైన సన్నివేశాలు దీనిలో అదనపు ఆకర్షణ.

కథ మనందరికీ తెలిసిందే. కథనమే చాలా కాలానికి వర్మ చెప్పుకోదగ్గ స్తాయిలో కూర్చుకున్నాడనిపించింది. ఎక్కడా విసుగెత్తకుండా, గుక్క దిప్పుకోనివ్వకుండా ఉంది. హత్యలూ, ప్రతి హత్యలూ అన్నీ వరుసగా వచ్చినా, కథా కథనాలు వేగిరం కావటం వల్లా, రెండో పావు భాగం (ఇది అసలు సినిమాలో సగమే కదా...) లో హింస తగ్గటం వల్లా సినిమా నాకు బాగా నచ్చింది. ఎన్టీయార్ని పోలిన పాత్రలో శతృఘన్ సిన్హా బాగ చేశాడు.

సినిమా చూశాక ఈ పగలూ అవీ ఎందుకు అనిపించింది. వర్మ అదే చెప్పాలనుకున్నాడా? ఆ ఫా౨క్షను హత్యలనంత ఘోరమైన రీతిలో చూపడం ద్వారా ఒకరకమైన విరక్తిని కలిగించాలనుకున్నాడా? తిరిగి రాని గతం కోసమని ఎన్ని ఘోర కృత్యాలు చేస్తాడు మనిషి ఆవేశంలో... అన్న ఆలోచనని కలిగించాలని అనుకున్నాడా? లేకపోతే ఎప్పట్లాగే ఒక సంచలనాత్మకమైన విషయాన్ని తక్కువ బజెట్ లో తీసి సొమ్ము చేసుకుందామనా? ఏదైనా సరే , వర్మ అనుకున్నది సాధించి, వర్మ సక్సెస్ అయ్యాడు. ఎన్నో, ఎన్నెన్నో ఆలోచనలు కలిగాయి నాకు. చిన్నప్పుడు నా పుస్తకాన్ని లాక్కున్న (బలవంతంగా, కేవలం నన్ను రెచ్చగొట్టాలనే తపనతోనే) క్లా౨స్మేట్ ని కసిదీరా బాదిన సంఘటన కళ్ళ ముందు మెదిలింది. ధనా ని తల పగుల గొట్టబోయిన వాణ్ణి వెనక నుంచీ ఎటా౨క్ చేసి చితగ్గొట్టిన (మరో నలుగురితో కలసి) విషయం గుర్తొచ్చింది. పిచ్చితనమనిపించాయవి.

ఘోరమైన అవమానాన్నెదుర్కుని మౌనంగా వెళ్ళిపోయి, దాన్నే గుండెల్లో దాచుకుని నా విజయాలకు ఫ్యూయెల్ గా వాడుకున్న వివేకమూ నన్ను పలకరించింది. శాంతము కన్న మోక్షము కలదె! అన్న సూక్తి గుర్తొచ్చీ గుర్తు రాని విధంగా గుర్తొచ్చింది.

మొత్తానికీ రక్త చరిత్ర చూసి, రాని గత చరిత్రని తవ్విపోసుకునే కన్నా, భవిష్యత్ నిర్మాణాన్ని గురించి మన ఆలోచనలను కేంద్రీకరిస్తే ఎంత బాగుంటుందో అన్న విషయం మరోసారి బోధ పడింది.

ఏదైనా వర్మ సాధించాడు. కాంట్ వెయిట్ ఫర్ ద సెకండ్ వాల్యూమ్. సూర్య కోసమైనా సరే! కిల్ బిల్ తరహాలో ఒకే కథని రెండు భాగాలుగా చెప్పాలన్న వర్మ ఆలోచన నాకు నచ్చింది. గొప్పది, చూసి తీరాల్సిందే అని చెప్పను కానీ, చూడదగ్గ సినిమా. తీసిపారేయలేని సినిమా. ఎంతైనా గట్స్ ఉన్నప్పుడే చూడండి. హింస తట్టుకోలేందే వెళ్ళవద్దు.

STRICTLY NOT FOR LADIES AND KIDS. అందుకే వంటరిగా చూశాను. పూర్తి స్థాయి రివ్యూ మరెప్పుడైనా...

రేటింగ్... 3.5/5

ఎన్ని గంతులేసినా చాలటం లేదే...

2010-10-12T01:10:00.003+05:30

ఇందాకన ఆన్లైన్లో చాలా కాలానికి ఆప్తులైన వ్యక్తి కనిపిస్తే మాట్లాడుతున్నాను. కాసేపు మాటలయ్యాక, తను కూడా మాట్లాడతానంటే నేను నా నెట్బుక్ తనకిచ్చి నేను ప్రక్కకెళ్ళాను. తను తన నెట్బుక్ ను బెడ్ మీద ఉంచి నా దాన్లో ఆయనతో సంభాషించటం మొదలెట్టింది. నేను యథాలాపంగా అడుగులేస్తుంటే తన బ్లాగ్ లో క్రొత్త టపా... నెట్బుక్ ప్రక్కన కొన్ని కాయితాలు. తీసి చూశాను వెళ్ళి కూచుని. ఒక్క క్షణం నా బుర్ర పనిచెయ్యలేదు. ఈ ప్రపంచంలో నాకు పనికొచ్చే ఒకే ఒక్క వస్తువు కూడా స్థంభించి పోయింది. ఎంత సమయం గడిచిందో నాకు తెలియలేదు. కళ్ళు తెరచి చూసే సరికి...

*** *** ***

"రొమా౨న్స్ లో కన్నీరు కూడా తీయగా ఉంటుంది!" --- Lee Eon-hie

అసలింతకీ జరిగిందేమిటంటే...

ఒక్కసారి తనని నా వైపు లాక్కుని గాఠిగా వాటేసుకున్నాను. చిన్నగా తను కుర్చీలో కూచుంటే నేను తన వళ్ళో తల పెట్టుకుని... ఎలా చెప్పాలి? మాటలు రావటం లేదే. గొంతు మాగబోతోంది. కళ్ళ వెంట ధారా పాతంగా నీరు కారుతోంది. తనువంతా చెప్పలేని పులకింత. పక్కనున్న నెట్బుక్ నా బాట౨రీ గోవిందోహార్! అని సిగ్నలిస్తోంది. దాన్ని పట్టించుకునే స్థితిలో నేను లేను. దాన్నే కాదు వేరసలు దేన్నీ పట్టించుకోలేనే...!

సహజంగా నాలో భావోద్వేగాలు తక్కువే. దేన్నైనా ఇమోషన్లెస్ గా తీసుకుంటాను. అందుకే కొంత మంది ముద్దుగా ద బీస్ట్ అంటారు. ప్రద్దాన్నీ తేలిగ్గా, సరదాగా తీసుకుంటూ, సీరియస్నెస్ అన్నది లేకుండా ఉంటాను. లేదా జనం అలా అనుకుంటారు. ఎలాంటి సంగతైనా matter of fact లా తీసుకునే నేను ఉద్వేగాన్నణచుకోలేక చిన్న పిల్లాడిలా ఏడిచేశాను. తన చీరంతా తడిసిపోయింది. ఆనందబాష్పాలనాలేమో... మరో ప్రక్క తన పరిస్థితి కూడా దాదాపూ అలానే ఉంది. కాసేపయ్యాక నేను స్థిమిత పడ్డాననుకుని తల ఎత్తి చూశాను. ఎప్పటికన్నా మరింత అందంగా కనిపించింది. చుట్టు ప్రక్కల లోకాన్ని పట్టించుకునే స్థితిలో లేను. గదిలో ఉన్నది ఇద్దరమే. నేను తన వైపే చూసి నవ్వటంతో మొహాన్ని చేతులతో కప్పుకుంది.

అప్పుడు లేచి కాసేపు ఎగిరి గంతులేశాను. ఎన్ని గంతులేసినా చాలటం లేదే! తను కూడా కుర్చీ దిగేసి వచ్చి, నా ప్రక్కన కూచుంది. నేను అలసిపోయి కూలబడ్డాక.

చిన్నగా తన వైపు తిరిగి అన్నాను, "హవ్ డిడ్ యూ మా౨నేజ్ టూ కన్సీల్ ద ఎక్సైట్మెంట్? ఐ కెనాట్ బిలీవిట్ స్టిల్ కిరా! ఐ కాంట్ బిలీవిట్ స్టిల్." తను నా మోమును చేతుల్లోకి తీసుకుని ముద్దు పెట్టుకుంది. చిన్నగా వళ్ళో తల వాల్చి తన వైపే చూస్తున్నాను.

కాస్త మౌనం. ముగిశాక తన ప్రశ్న. "ముందెవరికి చెపుదాం? నాన్నకి? మీ అమ్మకి? అన్నయ్యకి?"

ఆలోచనా రహిత స్థితిలో ఉన్న నేను, "ఫోనెక్కడ ఉంది మన దగ్గర?" అన్నాను.

"బయటకెళ్ళి..."

"ఇలాంటి విషయాన్ని అమ్మకి ఫోన్లోనా? కాదు డైరెక్ట్ గా స్వయంగా నా నోటితో... కాదు కాదు. నీ నోటితోనే చెప్పాలి."

"అంటే?"

"వెళ్ళిపోదాము. As early as possible."

"మనం ఎన్వై వెళితేనే కదా డబ్బులొచ్చేది?"

"ధనా విల్ ఎరేంజ్ టికెట్స్..."

మేసేజిలన్నీ (అసలు విషయం చెప్పలేదు) అయ్యాక ధనా నుంచీ వచ్చిన రిప్లై... "అయామ్ బాం౨క్రప్ట్ మాస్టర్!"

తప్పైనా, తప్పని సరైనా అన్నిటిలో ఆదుకునే మా మాస్టర్... ప్రొఫెసర్ మా౨త్థ్యూస్ (ఎప్పటి అనుబంధం వీళ్ళది!) గారికి అభ్యర్థన పెట్టుకున్నాను. ఆయనకి విషయం చెప్పకపోయినా అర్థమైపోయింది. పెద్దగా నవ్వేస్తూ, ఏర్పాట్లు చేసుకోండి. అన్నారు. ఆయన వెనుక నుంచీ, "మీ శిష్యుడి ప్రొడక్టివ్ అఛీవ్మెంట్సయ్యాయి. ఇప్పుడు రిప్రొడక్టివెఛీవ్మెంటా?" జాక్వెలైన్ మా౨డమ్ గొంతు వినిపించింది. ఠక్ మని ఫోన్ పెట్టేసి లోపలకి పరిగెత్తాను.

సో, ఇంతకీ ఏమైంది? సాంబశివుడికి మతి పోయింది ఇది చదివి.

సత్యాన్వే’షి’ అమ్మతోందట.

అయితే ఏంటట?

అయ్యగారు ఇది సహజమైన ప్రక్రియే కదా... దీన్లో ఇంత ఉద్వేగం కలగటానికి కారణమేంటని మరో అన్వేషణకి శ్రీకారం చూట్టారట.

నా జీవితంలో మరో క్రొత్త అధ్యాయం సృజన చేయబడుతోంది... ఐ కాంట్ బిలీవిట్ స్టిల్! బట్ ఇట్స్ ట్రూ :)

పీఎస్: మరిదంతా ఎందకు? ఎంత వరకూ ఆ ఎమోషన్ని కంట్రోల్ చేసుకోగలనా అనే టెస్టింగ్ కోసం... విష్ హర్!

నెచ్చెలి సంధి ...

2010-10-08T20:00:00.005+05:30

నిన్న సృజనగీతంలో వచ్చిన నా కవితకు వచ్చిన వ్యాఖ్యలలో నెచ్చెలి అనే మాట గురించీ, అది ఏ సంధి అని ఆలోచనలు కలిగాయి. రాత్రంతా ఆలోచించి చూస్తే అది ప్రాతాది సంధి యని ప్రౌఢ వ్యాకరణంలో చదివినట్టు గుర్తొచ్చింది. కానీ పదాన్ని ఎలా విడగొట్టాలి? పెన్నూ పేపర్ తీసుకుని కాసేపు కొట్టుకుంటే మొత్తానికీ దాన్ని ఎలా విడగొట్టాలో తెలిసింది. ఆసక్తి ఉన్న వారి కోసమని ఇక్కడ పెడుతున్నాను. (అక్కడ వ్రాసియున్న వ్యాఖ్యనే...!)

"నెరు + చెలి = నెచ్చెలి (X)

నెరి + చెలి = నెచ్చెలి (Right)

ఇది ప్రాతాది సంధి.

సూ|| సమాసంబులన్ ప్రాతాదుల తొలి యచ్చుమీది వర్ణంబుల కెల్ల లోపంబు బహుళంబుగానగు.

ఇది ఒక సూత్రము.

కానీ, ప్రౌఢ వ్యాకరణములో మరో విధముగా చూసి గుర్తు. సంధి సృష్టించటము, విడగొట్టటము తెలుసు కానీ, అంత డీప్ గా అయితే వివరం తెలియదు.

ప్రౌ.వ్యా|| ఆస్థిక సమాసములందు తరచుగా వర్ణలోప, వర్ణాగమ, వర్ణాదేశ, వర్ణ వికార వర్ణ వ్యత్యయములగు

చదివి చాలా కాలమైంది కనుక మరింత సమాచారమివ్వలేకున్నాను. మొత్తానికీ ప్యూర్ అండ్ సింపుల్ రొమాన్స్ అనుకున్న నా కిచిడీ (Actually all the four lines are taken from three stanzas from three different poems. Three were written at different times, and moods. But integrated them in to two liners for two different ones later. A MIXTURE) మొత్తానికీ ఒక మంచి పనిజేసింది. నా బుర్రకు పదును పెట్టి కాస్త తెలుగు వ్యాకరణాన్ని గురించి ఆలోచించేలా చేసింది :D"

లేబెల్ సైన్స్ అని పెట్టాను. అసలు ఈ టపా లిట్ సైన్స్ క్రిందకు వస్తుంది కదా. వ్యాకరణ శాస్త్రం... సాంబశివులవారికి కోపమొచ్చునేమో యని ఈ క్లా౨రిఫికేషన్

ఇంకా వివరాలేవైనా కావాలనుకున్న వాళ్ళు అడిగితే నాకు తెలిసినంతలో తెలియజేసే ప్రయత్నం చేస్తాను

My top ten movies this year...

2010-10-06T20:48:00.000+05:30

My top ten movies this year... (In the movies I have seen this year. Not the movies released this year)

10. శంభో శివ శంభో! (రవి తేజ అల్లరి నరేష్ rockz)

9. JSA (Joint Security Area. An excellent thriller)

8. North by North West (My favorite Hitchcock movie. Brilliantly graceful performance by Cary Grant)

7. Robot (Rajni, Rajni, and Rajni. Sheer brilliance of Masters)

6. The Good The Bad and The Ugly (Surprisingly brilliant, and forced me to search, and watch all of Sergio Leone's movies. Haunting music by Ennio Morricone)

5. Sherlock Holmes (I did not like the movie still, but I grew liking Downey for his stylish portrayal of my favorite literary figure. Watson's character is brilliantly written, close to the original Watson, and not as a buffoon in the older movies)

4. ...Ing (Search and watch it. Thatz all. One of the best romances I have seen. Heart touching really. Miss at your own bad luck)

3. Three Idiots (Aamir all the way. And brilliant direction. Story suited to my wave length)

2. Inception (Len DiC at his ultimate best. And an extraordinarily ordinary narration:) )

1. Oldboy (GOLDboy. Lead me all the way through the fantastic Koreal film world. I died a hundred times with and for Choi Min-sik throughout the movie. Now he is my fav actor. Actually I don't like such themes, and moods, this one is an exception)

ఫెడీల్మన్! An interesting movie on a romantic scientist

2010-09-21T13:38:00.001+05:30

నా ఘనమైన వ్రాత స్కిల్స్ ను జనానికి పరిచయం చేసుకోవాలనో, అందరూ ఆహా ఓహో అనాలనో కాదు. కేవలం ఈ మధ్య నేను చూసిన ఒక మంచి సినిమాను జనానికి పరిచయం చేద్దామనే ఇది ఇక్కడ పెడుతున్నది.

మూడు రోజుల క్రితం లెజండరీ సైంటిస్ట్ రిచర్డ్ ఫేన్మన్ తన టీనీజ్ లో ఎమ్మైటీ లో ఉపయోగించిన, తన తొలి పరిశోధనలు చేసిన ఒక సైక్లోట్రాన్ని చూట్టానికి మా జంటకాహ్వానం వచ్చింది. నేను అభిమానించే అతి కొద్ది మందిలో ఒకరైన ఫేన్మన్ కు సంబంధించినదేదైనా నాకు అపురూపమే. అక్కడకు వెళ్ళి ఆ సైక్లోట్రాన్ దగ్గర దాదాపూ ఆరు గంటలు గడిపాము. ఆ వివరాలింకెప్పుడైనా. అక్కడి నుంచీ వస్తున్నప్పుడు అప్పటిదాకా మాకు సహకరించిన ఇంఛార్జ్ నన్ను పిల్చి, ఒక డీవీడీ ఇచ్చారు. అది రిచర్డ్ ఫేన్మన్ తొలి ప్రేమకు సంబంధించిన కథ.

ఫేన్మన్ తత్వాన్ని ఇంత అర్థం చేసుకున్న వాళ్ళనీ మధ్య చూళ్ళేదు నేను. ఐ జస్ట్ ఫీల్ లైక్ షేరింగ్ దిస్ విత్ యూ అంటూ ఆయన ఇవ్వటం ఒక గొప్ప అనుభూతి.

సినిమా 1996 లో వచ్చింది. దర్శకుడైన మాథ్యూ బోడెరిక్ స్వయంగా ఫేన్మన్ గా నటించాడు. అది అతనికి దర్శకునిగా తొలి చిత్రమే అయినా తనకున్న పరిథిలో చక్కగా న్యాయం చేశాడనే చెప్పాలి. ఫేన్మన్ హైస్కూల్లో ఉండగా ఆర్లీన్ అనే అందమైన అమ్మాయి పరిచయమౌతుంది. తన తల్లిదండృల ప్రొత్సాహంతో సైన్స్ మీద మక్కువ పంచుకున్న ఫేన్మన్ హైస్కూలయ్యాక ఎమ్మైటీలో గ్రాడ్యూయేషన్నూ, ఆ పైన ప్రిన్స్తన్లోనూ, తన చదువును కొనసాగిస్తాడు. అదే సమయంలో ఇద్దరి ప్రేమా పైగి పెద్దదౌతుంది.

ఇంతలో ఫేన్మన్ మన్‌హటన్ ప్రాజెక్ట్లో ఆపెన్‌హీమర్ మొదలైన శాస్త్రవేత్తలతో ఆటం బాంబ్ తయారీలో పాలు పంచుకోవాల్సి వస్తుంది. విధి వక్రీకరించి ఆర్లీన్ క్షయ వ్యాధి బారిన పడుతుంది. అయినా సరే ఫేన్మన్ వెనుకంజ వేయకుండా ఆమెనే వివాహం చేసుకుంటాడు. తనకు వ్యాధి సోకకుండా జాగ్రత్త పడుతూ, ఒక ప్రక్క తన పరిశోధనా జీవితాన్నీ, మరో వైపు వారాంతాల్లో హాస్పిటల్ బెడ్ మీద ఉన్న భార్యను ప్రేమగా చూసుకుంటూండటమే ఈ సినిమాలోని ముఖ్యమైన అంశం.

అణుబాంబు తయారీ గురించి ఆయనకున్న అభ్యంతరాలూ, భార్య కోసం పడ్డ వేదనా, ఒక సైంటిస్ట్ గా ఆయనకున్న సామర్థ్యం, చిన్నతనంలోనే ఆయన చూపిన మేధోపటిమ, ఆయనలో ఉన్న విచిత్ర వ్యక్తిత్వం (eccentric behaviour) మొదలైనవన్నీ ఇందులో చూడవచ్చు. ఒక శాస్త్రవేత్త జీవితం గురించి సినిమాగా తీయటమంటే సాహసమే. అందులోనూ దర్శకునిగా తొలి చిత్రమంటే నిజంగా అభినందించ దగ్గ విషయం. ఫేన్మన్ గా అతను చక్కగా నటించాడు. కథ కొన్ని చోట్ల సాగినట్లున్నా, ఎక్కడా బోర్ కొట్టదు. దదాపూ రెండు గంటలు మనని ఫేన్మన్ హృదయసీమలో విహరింపజేస్తుంది. కొన్ని కొన్ని సన్నివేశాలు హత్తుకునేలా ఉంటాయిందులో. ముఖ్యంగా చివరి సన్నివేశం. ఫేన్మన్ భార్య, ఆర్లీన్ గ్రీన్‌బాం గా పా2ట్రీషియా ఆర్కెట్ నటించింది.

కెమేరా వర్క్ కూడా చెప్పుకోదగ్గ స్థాయిలో ఉంటుంది. బహుశా మన జానీ సినిమాని దాన్ని చూసే పవన్ తీసి ఉంటాడు. కొన్ని ఎమోషనల్ సీన్లలో పవన్ నటన ఇందులోలానే ఉంటుంది.

ఇకపోతే సినిమాకాధారమైనవి, ఫేన్మన్ రాల్ఫ్ లైటన్ సహకారంతో వ్రాసిన, షూర్లీ యువార్ జోకింగ్ మిస్టర్ ఫేన్మన్, వాడ్డూయూ కేర్ వాట్ అదర్ పీపుల్ థింక్. ఈ రెండొ పుస్తకంలో ఉన్న కథనాల నుంచే దర్శకుని తల్లి, పాట్రీషియా బోడెరిక్ స్క్రీన్ ప్లే అందించారు.

చివరగా, గొప్ప చిత్రమేమీ కాదు. సైంటిస్ట్ కథని చెప్పి బోరుగానూ ఉండదు. కాల్స్క్షేపం కోసమే కాదు, కొన్ని ఆలోచనాత్మకమైన అంశాలూ కావాలంటే ఈ సినిమాని నిరభ్యంతరంగా చూడవచ్చు. రొమాంటిక్ సైంటిస్ట్ అని ఫేన్మన్ కు పేరెందుకు వచ్చిందో ఈ సినిమా చూస్తే తెలుస్తుంది. భార్య మీద అయనకున్న ప్రేమ మనసులను కదిలించి వేస్తుంది.

I recommend this movie to every one, who can understand English.

My rating... 3/5

ఇంతకీ సినిమా పేరు చెప్పనేలేదు కదూ... Infinity

నా అభిమాన హీరోలు: 1 చిత్తూరు నాగయ్య

2010-09-16T15:19:00.001+05:30

రింగ రింగా రింగ రింగా రింగ రింగా రింగ రింగారే...!

అంటే మన బన్నీ ఆర్యా - 2 సినిమాలో సూపర్ హిట్ అయిన సాంగు కాదు. కూసింత ఫ్లాషు బా౨కు లోకి వెళ్లాని అర్థం అన్నమాట. అనగా ఒక ఇరవైయ్యేళ్ళ క్రితం, అలా బాలేదనుకుంటే... నాకు ఓ నాలుగైదారేళ్ళున్నప్పుడు ఒక సారి మా నాన్నతో (అవును నాన్నతోనే, నాన్న గారితో కాదు. అలా అంటే ఒకసారి తోలు తియ్యబడినది. నాకు కాదనుకోకండి. అలాని నాకు కూడా కాదు అని కూడా కాదు)) బెజవాడ వెళ్ళాను. అక్కడ నన్ను చూసి ముచ్చట పడ్డ ఒక పెద్దాయన, "బాబూ, నీ ఫేవరేటు హీరో ఎవరమ్మా?" అన్నారు.

"ఎవరి అమ్మా కాదండీ," అని అతి వినయంగా సమాధానమిచ్చాను. ఆ పెద్దాయన , "అలాక్కాదమ్మా! నిన్ను ముద్దుగా అమ్మా అన్నాను. ఇప్పుడు చెప్పు, నీకు హీరోల్లో ఎవరంటే ఇష్టం?"

"హీరో అంటే?"

"అదే బాబూ, సినిమా యాక్టర్లలో ఎవరిష్టమని? ఇక పాపం ఆయన్ని ఇబ్బంది పెట్టటం సిబ్బంది తట్టుకోలేరని క్శ్షమించి, "ఓ అదా! నాకు నాగయ్యంటే ఇష్టం అన్నా. నా మాటలకు షాకులు తిన్న మనిషి మీద జాలి పడుతూ (నాకు దెబ్బలేమీ తగల్లేదనుకోండి).

"య్యే ఛిరంఝీవో, బాలకృష్ణో చెప్తావనుకుంటే నాగయ్యంటావేమిట్రా అబ్బీ," బోల్డాశ్చర్య పడిపోతూ.
*** *** ***

సుత్తి ముగిసింది కదా. అసలు విషయానికొద్దాం. మా నాన్న గారికి నాగయ్యంటే చాలా అభిమానం. మా రేపల్లె లో పుట్టిన వాడవటం, మా బంధువులు చాలా మందికి నాటకాల్లో అనుభవం ఉండటం వల్ల నాగయ్యతో కూడా కాస్త ముఖ పరిచయం ఉంది. టీవీలో ఎన్ని సినిమాలొచ్చినా చూసేవారు కాదు కానీ, నాగయ్య సినిమాలంటే మాత్రం వదలకుండా చూసేవారు.

నా మీద చిన్నతనంలో మా నాన్నగారి ఇంఫ్లూయన్స్ ఉండేది. ఒకసారి భక్త పోతన సినిమా వస్తుంటే నన్ను కూచోపెట్టి చూపిస్తూ, "నీకు చెప్తుంటానే పోతన పద్యాలు. ఆ పోతన గురించిన సినిమా ఇది. చూడు. బాగుంటుంది." అన్నారు. ప్రహ్లాదుడి కథా, పోతన పద్యాలూ నాకు బాగా ఇష్టమైనందువల్ల బుద్ధిగా కూచుని ఆ సినిమా అంతా చూశా. ఏ హడావిడీ లేకుండా చాలా హాయిగా ఉండటంతో నాకు బాగా నచ్చింది. కొన్నాళ్ళయ్యాక ఊళ్ళోకి మాణింగు షోల క్రింద త్యాగయ్య వచ్చింది. ""నాన్నా, పోతన కొత్త సినిమా వచ్చింది. అది చూపించవా?" అని అడిగాను. "పోతన కొత్త సినిమా బాగుండదయ్యా. అంతా బోరు. పాతది చూశాము కదా మొన్నే టీవీలో," అని సర్ది చెప్ప బోయారు. "కాదు నాన్నా, కొత్త సినిమా వచ్చింది. వెళదాము," అని మళ్ళా మళ్ళా అడిగే సరికి పోతన కొత్త సినిమా ఏంట్రా అని ఎంక్వైరీ చేస్తే తేలిందిదీ... నాగయ్య నటించిన త్యాగయ్య.

నాగయ్య సినిమా కదా... ఇకనేం అనుకుంటూ నాన్న నన్ను మొదటి సారి తీసుకెళ్ళారు సినిమాకి. త్యాగరాజ కీర్తనలూ, నాగయ్య ప్రతిభా విశ్వరూపం, అన్నీ నన్నో మాయలో పడేశాయి. అదన్నమాట సంగతి. ఇందాకన చెప్పుకున్న పెద్దాయన్ని ఆశ్చర్యగొట్టిన నా సమాధానానికి కారణం. అప్పటికి చిరంజీవులూ, సూపర్స్టార్లూ నాకు పరిచయం కాలేదు.

ఈ మధ్యనే ఒక చిత్రం జరిగింది. చిత్రాల గురించి జరిగింది కాబట్టే అది చిత్రమైనట్టుంది. ఎక్కడికెళ్ళినా, ఏ పనిమీద వెళ్ళినా, ఏమి చేస్తున్నా నేను విడవకుండా ఉండేది, సైన్స్, స్పోర్ట్స్, సినిమా. నా పనే సైన్స్ అయినా, అందులోనూ ఎంటర్టైన్మెంట్ వెతుక్కునే రకాన్ని నేను.

ఇక్కడ పరిచయమైన ఒక కుర్రాడితో మాటల మధ్య నాగయ్య నటించిన త్యాగయ్య సినిమాని గురించి చెప్పాను. అతను బయోపిక్స్ గురించి, వాటిని హాలీవుడ్డోళ్ళు, బ్రిటిషర్లూ ఎంత గొప్పగా చెప్తారో చెప్తూ, "మీ గాంధీ గురించి మా వాళ్ళే గొప్పగా తీశారు," అనే సరికి. అలాగే సూపర్స్టారల్లూరి సినిమా గురించి కూడా. కొంచం వెటకారంగానే అడుగుతూ ఆ రెండు సినిమాల్నీ పట్టుక్కెళ్ళాడు.

ముందు త్యాగయ్య చూసినట్టున్నాడు. నా దగ్గరకి వచ్చి ఒక డీవీడీ నిచ్చి, "I felt this one is the greatest performer I have seen. But I was awestruck with the movie you gave me. That grand old man could have born in our country. When I watched half the film, I questioned (GOD) why did not this person born in our country? Thanks a lot sir, for introducing me to a great actor." అన్నాడు.

అతను నాకిచ్చింది పాల్ ముని నటించిన THE STORY OF LOUIS PASTEUR. "This is a small gift in return, a nice picture on Louis Pasteur."

ప్రత్యేకించి అతనికి నచ్చింది స్వరార్ణవం సన్నివేశం. అప్పటికి మనకి అందుబాటులో ఉన్న టెక్నాలజీ ప్రకారంగా దాన్ని ఎంత గొప్పగా చిత్రీకరించారో, నాగయ్య ఆ సన్నివేశానికి ముందు వచ్చే పా2తెటిక్ దృశ్యాల్లో ఎంత అద్భుతమైన నటనని ప్రదర్శించిందీ, ఒక బ్రిటిషెర్ నోట వింటుంటే నాకు కలిగిన ఆనందం అంతా ఇంతా కాదు. దాన్ని మించిన మరో ఆనందం ఇంకోటున్నది. అలాంటి మహానుభావుణ్ణి పాత చింతకాయ పచ్చడి క్రింది కొట్టిపడేయకుండా చిన్నతనంలోనే ఎప్రీషియేట్ చేయగలిగినందుకు. ఆ ఘనత మాత్రం మా నాన్నదే.

నాగయ్య గురించి ఒక వ్యాసాన్ని ఈ శీర్షిక క్రిందే ఇస్తాను. ఈ లోగా ఈ వ్యాసాన్ని చదవండి. ఇది నేను నవతరంగంలో వ్రాస్తున్న క్రొత్తల్లో వ్రాసినది. అక్కడ నా ప్రధాన విషయం స్వరార్ణవం గురించిన సన్నివేశాల మీదే.

నిన్నిదే విషయమ్మీద బజ్జున్నాను in this way :D

One person who had taken my Thyagayya dvd commented... WHY DID NOT HE BORN IN OUR COUNTRY (Britain)? That person praised the Swararnavam scene, and the natural and extra ordinary canning of the Endaro Mahanubhavulu song. Hmm yes. I am fortunate enough to watch that movie, and have all of his movie collection, and am able to appreciate him. A true legend. Now that person has taken Bhakta Pothana.

సుజాత గారూ... మీరు పట్టీలు పెట్టుకుంటే బాగుంటుందండీ!

2010-09-11T14:19:00.000+05:30

జయం!

బాగుందో బాగోలేదో అర్ధం కాని సినిమా. బాగోలేదో బాగుందో కూడా అర్ధం కాని సినిమా అది.

కొన్ని పాటలూ, మరికొన్ని సీన్లూ మాత్రం ఎన్నాళ్ళైనా అలా గుండెల్లో తిష్ట వేసుకుని మాత్రం ఉంటాయి. అలా నాకు నచ్చిన వాటిలో రాను రానంటూనే చిన్నదో... ఒకటీ, ప్రియతమా తెలుసునా... ఇంకోటీనూ.

ఎస్పెషల్లీ ఇక్కడ పెట్టిన పిక్చర్లో ఉన్న సన్నివేశాలు నాకు బాగా నచ్చాయి. మిషన్ ఇంపాజిబుల్ నుంచీ ఎత్తుకొచ్చినా, అది నేను ఈ సినిమా కన్నా ముందే చూసి ఉన్న కూడానూ. లీడ్ పెయిర్ నటన ముచ్చటగా ఉంటుంది.

పట్టీల గురించిన సన్నివేశాలు అక్కడ వచ్చే డైలాగులూ, హావ భావాలు భలే ఉంటాయి. సినిమా వచ్చేటప్పటికి టీనేజర్నే కదా.

సుజాత గారూ... మీరు పట్టీలు పెట్టుకుంటే బాగుంటుందండీ! డైలాగాప్పుడు మా బ్యాచి బ్యాచంతా గొడవే గొడవ. మా క్లాస్మేట్ సుజాతైతే బుక్కైపోయింది పాపం.

అసలు విషయమేమిటంటే... మొన్న మా తమిழమ్మాయి కి పట్టీలు కొనిపెట్టాను. అవి పెట్టుకున్నాక చూసి... అదీ సంగతి. ఈ డైలాగే గుర్తోచ్చిందట నా ఎక్స్ప్రెషన్ చూశాక తనకి. అప్పుడు తన కళ్ళలో ఆనందం చూసి నాకైతే చాలా ఆశ్చర్యం వేసింది. That's a nice experience.

ప్రియతమా తెలుసునా నా మనసు నీదేనని

హృదయమా తెలుపనా నీకోసమే నేనని
కనుపాపలో రూపమే నీవని
కనిపించని భావమే ప్రేమని

చిలిపి వలపు బహుశా మన కధకు మొదలు తెలుసా
దుడుకు వయసు వరుస అరె ఎగిరిపడకె మనసా
మనసులో మాట చెవినేయాలి సరసకే చేరవా
వయసులో చూసి అడుగేయాలి సరసమే ఆపవా
నీకు సందేహమా
తకిట తదిమి తకిట తదిమి తందాన
హౄదయ లయల జతుల గతుల తిల్లాన

మనసు కనులు తెరిచా మన కలల జడిలొ అలిశా
చిగురు పెదవినడిగా ప్రతి అణువు అణువు వెతికా
మాటలే నాకు కరువైయాయి కళ్ళలో చూడవా
మనసులో భాష మనసుకి తెలుసు నన్నిలా నమ్మవా
ప్రేమ సందేశమా

ఇప్పటికింతే... టీనేజ్ రోమాన్స్ ని ఈ సినిమాలో బాగా చూపిన తేజ ఆపైన ఒహటే మూస కొట్టుడుగా మారిపోయి, హ్మ్! చెప్పటమెందుకులే... ఆమధ్య కేక పుట్టించాడుగా... :D

పందెం నీదా నాదా... సై, వెంట్రుక "పై"

2010-08-16T17:28:00.002+05:30

మనకి మరీ రెగ్యులర్ గా స్కూల్ కి వెళ్ళే అలవాటు. అసలు నేను నాలుగోక్లాసులో జరిగిన రెండొందల డెబ్భై తొమ్మిది రోజుల్లో నూట డెబ్భై ఒక్కరోజులు వెళ్లాను. (171/279). మరీ రెగ్యులర్ కదూ.

కానీ ఏంచేస్తాం? ఇంకొంచం రెగ్యులర్ గా వెళితే శర్మా మాస్టారు తో ఇబ్బంది.అసలే ఆయన చండ శాసన ముండావాడు. ఇప్పుడు చదివినా వాయిస్తాడేమోనని భయం .నల్లగా, కొంచం పోట్టేలే, కానీ బుర్ర మీసాలతో చూడగానే భయం వేస్తుంది. ఇంకోవిషయం. చిన్నప్పుడు గండు పిల్లుల గురించి కథలు వినే వాడిని. ఆయన నవ్వితే నాకు గండుపిల్లే గుర్తొచ్చేది. కానీ మనిషిలో ఒకరకమైన గ్లామరు కూడా ఉండేది ;-)

నాకు పొగరు ఎక్కువ అని ఆయన అభిప్రాయం. నేనేమో ఆయన దగ్గర ’అతి’ వినయం గా ఉండేవాడిని. అయినా నన్ను నమ్మేవాడు కాదు. శర్మా మాస్టారు మా నాన్న శిష్యుడు. నాకు ఏ స్కూల్ పడక రెగ్యులర్ గా వెళుతుంటే ఈయన దగ్గర వేశారు. చమ్డాల్లెక్క తీశన్నా నన్ను ఇర్రెగ్యులర్ గా మారుస్తాడేమో అని. కానీ మన టాలెంట్ ఆ పాచికాలనిపారనివ్వలేదు. ఈ స్కూలు విషయాలని వ్రాయాలంటే మరో టామ్ సాయెర్ ని సృష్టించాలి. ఆ సంగతులన్నీ మరో సారెప్పుడైనా వ్రాయవచ్చు.అసలు శీర్షిక విషయానికొద్దాం.

నేను ఐదో క్లాసు చదువుతున్న రోజులవి. తప్పని సరై ఆ ఏడు వరుస గా నేను 15 రోజులు (అక్షరాలా పదునైదు రోజులు) స్కూల్ కి వెళ్లాను ఎగ్గొట్టకుండా. అచ్చారిత్రాత్మకమైన సందర్భాన్ని పురస్కరించుకుని నేను అప్ఫలానా రోజు కడుపు నెప్పి కారణాన బడికి వెళ్ళలేదు.

అది శ్రావణ మాసం కావడంతో అమ్మ అమ్మమ్మా వాళ్ల ఇంటికి వెళ్ళాలని ప్రయత్నం చేస్తోంది. ఇక ఫో! మనకీ తనతో వెళ్లాలని అనిపించింది. రాజూ వెడలె అన్న టైపులో మనకి ఒకసారి ఏదయినా ఆలోచన వచ్చిందంటే అది అమలు జరిగి పోవాల్సిందే. ఆ రోజు మధ్యాహ్నం నాన్న కాలేజి నుంచీ రాగానే నేను చిన్నగా ఆయన దగ్గర కూర్చున్నాను. ఫిర్యాదు చేస్తున్నట్లు, "నాన్నా! అమ్మ ముత్తుపల్లి వెళుతోంది," అన్నాను. "ఏం వెళ్ళట్లేదు," నాన్న అన్నాడు.

"కాదు, వెళతానని నాతో అంది."

"వెళ్ళదులే."

"మరి తను వెళితే నేను కూడా వెళ్తాను."

ఇంతలో అమ్మ వచ్చింది. "అమ్మా నువ్వు ముత్తుపల్లి వెళితే నన్నూతీసుకుని వెళ్ళ మంటున్నాడు నాన్న," అన్నాను నేను.

"నువ్వు ఇప్పుడు ఎందుకు?" నాన్న అన్నాడు. నా సంగతి వదిలేసి, (అదే నిర్ణయాన్ని నాన్నని ఇబ్బంది పెట్టకుండా నేను తీసుకున్నాగా :D)

"అమ్మ ఏదో మ్రొక్కుకున్నదిట," అమ్మ అన్నది.

"నాన్నా! నేనూ వెళుతాను."

"నువ్వెందుకయ్యా! బడి పోతుంది."

"లేదు నాన్నా! అమ్మ పదిహేను రోజులుంటుంది. నాకు దిగులు. రెండు రోజులుండి వచ్చేస్తానుగా," అన్నా.

కాకపొతే ఒక విషయం. ఇంట్లో ఉంటే ఒక్క నిమిషం అమ్మ మొహం చూడను. ఎప్పుడూ నాన్న కూచినే. అమ్మ అంటే స్నానం చేయించడానికే. అన్నం కూడా పిన్నులెవరో ఒకళ్ళు పెట్టేవాళ్ళు (మా ఇంట్లో పిన్నులూ, బాబాయిలూ, మామయ్యలూ ఉండి చదువుకునే వాళ్ళు. వాళ్ళ పన్లు సక్రమంగా కావాలంటే నాతో క్రమ బద్ధమైన మైత్రి ఉండాలి. అంటే లాల పొయ్యటం, అన్నం కలిపి పెట్టటం, క్రికెట్ ఆడి ఓడిపోవటం, అప్పుడప్పుడూ సత్యనారాయణా టాకీసులో సినిమాకెత్తుకెళ్ళటం... (పాకెట్/జాకెట్ మనీని సేవ్ చేసుకుని)). నా పనంతా నాన్న ఎక్కడికి వెళితే అక్కడికి వెళ్ళటం, లేకపొతే ఏదో ఒక కథల పుస్తకం (బాలజ్యోతో చందమామో, ఉక్రేనియన్ జానపద గాథలో, అలా అన్నమాట. సిలబస్ కదా. చదవక పోతే దెబ్బైపోనూ!) పట్టుకుని కూర్చోవడం. ఎప్పుడూ ఏవో ఆట పాటలతో గడిచి పోయేది.

మన సంగతి తెలుసు కదా. నాన్న అమ్మ కోసం కాకపోయినా నా దెబ్బకి ఒప్పుకున్నాడు. ఎందుకంటే నాన్న వైజాగెళ్ళాలి రెండు రోజుల్లో. ఐదర్ ఆయన ప్రయాణమన్నా మాన్పిస్తాను, లేదా ఆయనతో వెళ్ళనన్నా వెళతాను). తెల్లారే ముహూర్తం. కాగల కార్యం చంటిగాడే తీర్చాడనుకుని అమ్మ లోలోపల సంతోషించి, తన గంధర్వ గానంతో మదిలో వీణలు (నిజం వీణే. పాత కూడా ఉంద కదా... మన ప్రావీణ శర్మ కాదు) మ్రోగే పాట పాడేసుకుని, రెడీ అయింది.

అమ్మతో నేను ముత్తుపల్లి వెళ్లాను. మన ప్లాను ప్రకారం రెండు రోజులు కాకుండా మొత్తం పదిహేను రోజులూ ఉండి వచ్చాను.

బడిదేముందీ! అది అక్కడే ఉంటుంది గా. అందుకే అంత ఆలోచించక్కరలేదు.

మరునాడు మురళీబాబు బడిలో దింపొచ్చాడు. వెళ్ళ గానే నాగ రాజు గాడు ఎదురొచ్చి "ఇవాళ సెకండ్ యూనిట్ ఉంది గా! అయ్యగారికి డప్పు చికుం డప్పు చికుం," అన్నాడు. మనమేమన్నా తక్కువ తిన్నామా! ఊహుఁ నో ఛాన్స్. భయ పడలేదు. ఇంకో గంట టైం ఉంది. మన అదృష్టం కొద్దీ శర్మా మాస్టరు ఆ రోజు ఊళ్ళో లేదు. నేను చలరేగి పోవచ్చు.

వెంటనే సత్తి గాడి దగ్గరకి పరిగెత్తి తెలుగు నోట్స్ తీసుకుని, (నిజం చెప్పాలంటే లాక్కుని) మొత్తం చూసేశాను. ఇంక పెద్ద సమస్య ఏమీ లేదు. పరీక్షని వ్రాసేశాను. మద్యాహ్నం ఇంగ్లీష్. అదీ అంటే బెమ్బాన్డంగా వ్రాసేశాను. తెల్లారితే లెక్కలు. నేను కొత్తవి ఏమన్నా చెప్పారా అని అడగకుండా ఇంటికి పరిగెత్తాను.

ఇక్కడే ఒక చారిత్రాత్మకమైన సంఘటనకి బీజం పడింది. సాయంత్రం మురళీబాబు "రాజా విక్రమార్క" సినిమాకి వెళ్తుంటే నేనూ వెంట పడ్డాను. పరీక్షలని ఆయనకీ చెప్పలేదు. ఇంటికొచ్చి పడుకున్నాను. తెల్లారి నింపాదిగా పేపరు చూసి, స్నానం చేసి అమ్మ శ్రావణ శుక్రవారం పూజ చేస్తుంటే ఆగి ప్రసాదం తీసుకుని లేటుగా బడికి వెళ్ళాను. వెళ్ళంగానే question paper చేతిలో పెట్టారు. అన్నీ మనవే గా అనుకుంటూ రాయటం మొదలెట్టాను. ఇంతలో ఒక ఐదు మార్కుల ప్రశ్న దగ్గర నాకు షాక్. అక్కడ ఒక చిన్న వృత్తాన్ని ఇచ్చి, మధ్యలో ఒక చుక్క పెట్టి, వ్యాసార్ధం కొలిచి చుట్టుకొలత గుణించమన్నారు. నేను లేకుండా ఇంత పని చేశారా! అనుకున్నా! ఒక ప్రక్క చెమటలు పడుతున్నాయి. శర్మా మాస్టరు ఇరవై కి తగ్గితే నా తొడకి చిల్లి పెడుతాడు. అది సరే ఐసు కి ఫస్ట్ రాంక్ ఒస్తే నా పరువేం కాను. అందరూ ఇన్స్పెక్టర్ గారు అని ఎక్కిరిస్తారు. అదే మార్కులొస్తే ఐసూ వాళ్ళ అమ్మ, "ఆ బక్క పిలగాడు వారానికోసారి వచ్చినా ఆడే ఫస్టొస్తాడు. నువ్వూ ఉన్నావ్. ఇంటి పనీ రాదు, ఫస్టూ రావు, అని ఫాస్టుండేదాకా తిడుతుంది.

"హతవిధీ! ఏమి కష్టం ఏమి కష్టం! అసలు దేవుడన్న వాడు లేదా! బడికి ఆఫ్ట్రాల్ పదిహేను రోజులు రాక పోతే ఇంత నష్టమా! ఇలా అయితే పిల్లలు ఎలా బాగుంటారు?" అనుకున్నా. చెమటలు కారి పోతున్నాయి. నాగమల్లీశ్వరి టీచర్ ఇంకో ఐదు నిమిషాలే ఉంది అని చెప్పింది. ఇంతలో బ్యాక్ గ్రౌండ్ స్కోర్ వస్తుండగా నేను తల విదిలించాను. చెమట చుక్కలు ఎగిరి పడ్డాయి. ఒక చుక్క అలా ఎగురుకుంటూ వెళ్ళి కొంత దూరాన క్రింద పడుతుంటే అందులో నాగరాజు గాడి మొహం కనిపించింది. మరో చుక్కలోంచీ, నాగ మల్లీశ్వరీ మా౨డమ్ జడ అలా ఊగటం కనిపించింది. మా౨డమ్ అప్పటికి ఇరవై మార్కులకి రాశాను. ఇది ఐదు మార్కుల ప్రశ్న. ఇంకేముంది. ఎదురుగ్గా స్క్రీన్ మీద శర్మా మాస్టరు చేతిలో కర్ర, నా వీపు మీదో తొర్ర కనిపించాయి. మరోసారి గిలక్కొట్టే లోగా నా బుర్రలో ఒక ఐడియా పుట్టింది.

"ఒక ఐడియా జీవితాన్నే మార్చేస్తుంది." నిజమో కాదో తెలీదు కానీ బడిలో నా ఇమేజ్ ని మార్చేసింది. వెంటనే ఒక వెంట్రుకని తుంచాను. దాన్ని ఆ వృత్తం మీద పెట్టేను. సున్నా కాగానే అంత వరకూ తుంపి ఆ మిగిలిన ముక్క ని స్కేలు మీద పెట్టి కొలిచి రమా రమీ వేశాను. పోన్లే ఆన్సర్ అన్నా వేశాడు అని ఒక మార్కు వేసినా ఇరవై కి తగ్గవు. సమస్య తీరిందిలే అని సంతోష పడ్డాను.

అనుకున్నట్లే ఒక మార్కు పడింది. పేపర్లు ఇచ్చేటప్పుడు శర్మా మాస్టరు నన్ను పిలిచి, "చూసి వేశావా?" అన్నాడు. "లేదు సార్! చూసి వెయ్యలేదు అన్నా. ప్రపంచమ్లో నాకు చేతకాని పనదొక్కటే. నా మార్కులన్నీ నా స్వంతమే. ఒక్కటంటే ఒక్కటి కూడా అద్దెది కాదు. ఆయన కూడా నన్ను ఎందులోనూ నమ్మడు కానీ, ఈ ఒక్క విషయంలో మాత్రం నమ్ముతాడు.

"మరి చెప్పినప్పుడు నువ్వు రాలేదు కదా."

అప్పుడు నేను ఒక వెంట్రుక తీసి మనం (మనమంటే మీరూ, నేనూ కాదు. నేనేనన్నమాట!) చేసిన ఘన కార్యం చెప్పాను. ఆయన పెద్దగా నవ్వి ఇంకో మార్కు కలిపి మొత్తం ఇరవై రెండు చేశాడు. జజ్జనకా, జజ్జనకా, జజ్జనకా. ఆ ఒక్క మార్కే ఐసుకు వాళ్ళమ్మ చేత బడితె పూజ చేయించింది. నీకు సానుభూతి లేదా అనడగచ్చు. నా రెగ్యులారిటీకి మార్కులు తగ్గితే శర్మ మాస్టరు ఎన్ని పెళ్ళిళ్ళు చేసేవాడో. అదృష్టం బాగుండి అలా, అలా అవుడియాలతో గట్టెక్కే వాడిని. అందుకే నాకు అవుడియా మొబైల్ వాళ్ళు సున్నా పర్సెంట్ వాటా ఇచ్చి గౌరవించారు.

ఇక్కడతో అయిపోతే ఇందులో స్పెషల్ ఏముంది? ఆయన ఈ విషయాన్ని ఇక్కడితో వదిలెయ్యలేదు. క్వార్టర్లీ ఎగ్జామ్స్ అప్పుడు ఆయన ఒక విచిత్రం చేశాడు. ఒక ఠావు పేపర్లో question paper ఉంటుంది. ముందు ప్రశ్నలు, వెనుక అంటే నాలుగో పేజీలో బిట్లూ ఉంటాయి. మధ్యలో తెల్లగా ఉన్న చోట సమాధానాలు వ్రాయాలి. అచ్చోటనే ఆయన ఒక పెద్ద వృత్తాన్ని, (నా వెంట్రుక లాగలేని సైజులో) ఇచ్చి మధ్యలో చుక్క పెట్టి వ్యాసార్ధం కనుక్కోమన్నారు. అది ఒకమార్కు బిట్టు. ప్రశ్న నాకోసమే అని అర్ధమ అయింది. సాధారణంగా ఇలా ఐఐటీ తరహాలో ప్రాబ్లాల్ని బిట్లుగా మా వయసోళ్ళకివ్వరుగా. వెంట్రుకెక్స్పెరిమెంటు

మనకీ పంతం వచ్చింది. అల్లంత దూరాన ఐసు కనిపించింది. వెంటనే పిలిచాను. ఏంటి అన్నట్లు చూసింది. నేనొక వెంట్రుకని పట్టుకుని సైగ చేశాను. తను వెంట్రుక ఇవ్వాలన్నమాట. కానీ, ఆ వెంట్రుకతో దేనికో గా౨లాన్ని వేస్తానని తనకు స్వానుభవం కదా. అందుకే ముందు తటపటాయించింది. దాంతో నేను, నువ్వు ఇవ్వక పోతే నేనుచులచ్చననడుగుతా. క్రెడిటంతా ఆ అమ్మాయికి పోతుంది అన్నా. అసలే బెల్లు కొట్టే టైమది. పాపం భయపడి ఇచ్చేసిందొక వెంట్రుక . మన స్టైల్ లో పని ముగించాను. అహం పొడుచుకు రాగా త్రెడ్ అనగా దారం పోగు, అంటే (నేనొక ఎగస్ట్రా కాగితం తీసుకున్నాగా) తో పాటూ ఆ వెంట్రుకని కూడా పేపరుకి కట్టి ఇచ్చాను.ఇక్కడ మనలో మన మాట. అప్పుడు చులచ్చన (సులక్షణ)కి గుండు.

హడావిడిలో ఐసు ఆ సంగతి మర్చిపోయి వెంట్రుక ఇచ్చింది. బయటకొచ్చాక అది చూసి "తూఊఊఊఊఊఊఊఊఊఊఊఊచ్! నా వెంట్రుక నాకచ్చెయ్. దానికి గుండు," అంటూ ఏడుపు మొదలెట్టింది. గుండు అన్న మట విన్న ఉలచ్చన ఇటు పరిత్తుకొచ్చి ఐసు జుట్టు పట్టుకుంది. ఆ పైన ఏమి రిగిందో మీరే వెండి తెర పన ఊహించుకోండి. మలకన్న ఈ మధ్య ఇలాంటి సీనొకటి జరగాలని ఎదురుజూస్తున్నట్టు అభిఙ్ఞ వర్గాల భోగట్టా బజ్జులో.

ముగింపు : ఈసారి పేపర్లు ఇచ్చేటప్పుడు శర్మా మాస్టారు నా పేపర్ ఇవ్వలేదు. నేను "నా పేపర్ ఇవ్వలేదేంటి సార్!" అన్నా అమాయకంగా. "నీ పేపర్ని మీ నాన్న గారికి ఇచ్చాను. నువ్వు బాగా రాశావు." అన్నాడు.

నాకు అర్ధం కాలేదు. ఆ సాయంత్రం మా ఇంటికి మాస్టారు వచ్చారు. నాన్నతో మాట్లాడుతూ నా పేపర్నిచ్చి, "మాస్టరు గారూ! మీ వాడికి పొగరు బాగా ఎక్కింది. ఇది చూడండి." అంటూ వెంట్రుక తో సహా ఆయన ఆ పేపర్ని నాన్న కి ఇచ్చారు. విషయం మొత్తం చెప్పే సరికి ఇంట్లో అందరూ ఒకటే నవ్వులు. (మురళీబాబు మాత్రం అరగంట క్లాసు పీకాడనుకోండీ).

నాన్న పిలిస్తే ఆయన దగ్గరకి వెళ్ళిన నేను "వెంట్రుక వేస్తే కొండ రాదు కానీ మార్కు మాత్రం వస్తుంది." అన్నాను.

ఈ విషయం స్కూల్లో ఎలా తెలిసిందో తెలిసింది. అప్పటి నుంచీ పన్ను ఊడిన టామ్ సాయెర్ లాగా భలే పాపులర్ అయ్యాను.

ఫేన్మనుడి పుస్తకమిది

2010-08-15T17:53:00.002+05:30

Richard P. Feynman

కొంత మందికి ఈయన ఒక శాస్త్రవేత్త. ఇంకొందరికి ఒక పుస్తక రచయిత. విద్యార్థులకు ఒక ఉండదగ్గ గురువు.

కానీ నాకు మాత్రం ఆయన ఒక మిస్టర్ పర్ఫెక్ట్. నిజం. సైన్సైనా, సరదా అయినా, ఏదైనా తనదైన శైలిలో చేసే తమాషా వ్యక్తి. అందులోనూ లెక్చర్లు దంచటంలో దిట్ట. ఆయన ఫిజిక్స్ లో ఇచ్చిన లెక్చర్లు The Feynman Lectures on Physics గా పేరు పడ్డాయి. ఫిజిక్స్ కు సంబంధించినంత వరకూ అవి పరమ ప్రామాణికాలు. 1961 నుంచీ 1963 దాకా కాల్ టెక్ (California Institute of Technology) లో అండర్ గ్రాడ్యుయేట్ విద్యార్థులకు ఆయన ఇచ్చిన లెక్చర్లవి. ఇప్పుడవి పుస్తక రూపంలో ఫిజిక్స్ నేర్చుకోవాలనుకునే వారికి ఒక రకంగా బైబిల్ లాంటివి.

ఇవిగాక Feynman చాలా పుస్తకాలు వ్రాశాడు. అవన్నీ బాగా పాప్యులర్ కూడా.

ఆయన వ్రాసిన ఒక హార్డ్ సైన్స్ (క్లిష్టతరమైన సైన్స్ విషయాలుండేవి) ఒకటి పరిచయం చేస్తానిప్పుడు. పేరుకు హార్డ్ సైన్స్ పుస్తకమే కానీ, అందరికీ విశదమయ్యే రీతిలోనే వ్రాయటం ఫేన్మనుడికి పిజ్జాతో పెట్టిన విద్య.

ఆ పుస్తకం పేరు క్వాంటమ్ ఎలెక్ట్రో డైనమిక్స్... లేదా QED. A strange theory of Light and Matter అని చెప్పుకునే QED.

ఆగండాగండి. ఇదేదో సైన్సు పుస్తకమని పారిపోకండి. కనీస పరిఙ్ఞానమున్న ఎవరికైనా (ఎనిమిదో క్లాసు పైన ఉన్న ఎవరికైనా అర్థమయ్యేలా ఉంటుంది. అసలు సైన్స్ పుస్తకాల గురించి Feynman అనే మాటలే చాలా ఆసక్తికరంగా ఉంటాయి.

పాప్యులర్ సైన్స్ పుస్తకాలని వ్రాసేటప్పుడు కొన్ని సార్లు రచయితలు అతిశయోక్తులు వ్రాస్తారు. (Sometimes the writers of popular science books may get carried away, and fill the pages with exaggerations). కానీ నాకు మాత్రం ఉన్న విషయాన్ని ఉన్నట్టుగానే చెప్పటమిష్టం. అతిశయోక్తులతో ఆసక్తి కలిగించే కన్నా ఉన్న నిజాలను ఉన్నట్టుగానే చెప్తే నిజమైన ఆసక్తిగల వాళ్ళెప్పుడూ వస్తారు. క్రమంగా అదే ఆ సంఖ్యను పెంచుతుంది.

అలా భావించే వ్యక్తి చెప్పే విషయాలేవన్నా బోరుగా ఉంటాయా?

ఫిజిక్స్, ఫిలాసఫీ సాధారణంగా చదవాలంటే మహ బోరు కొట్టిస్తాయి. మామూలుగా జనం అర్థం కావని వదిలేస్తారు. కానీ వాటిని సరైన పద్ధతిలో చెప్తే వాటంత ఆసక్తికరమైన విషయాలేవీ ఉండవు. అలా ఆసక్తికరంగా చెప్పే ప్రయత్నంలో సబ్జెక్ట్ లోని సారాన్ని మిస్ కాకూడదు. సైన్సునొదిలేసి మిగతా సంగతులెక్కువ చెపుతారు.

ఈ పుస్తకం పేరు వినగానే ఇదేదో ఒక సీరియస్ పుస్తకమనుకునేరు. సబ్జెక్ట్ సీరియసైనా దాన్ని డీల్ చేసిన విధానం బాగా ఇంటెరెస్టింగా ఉంటుంది. పైగా ఎవరైనా (సైన్స్ చదవని వారు కూడా) తేలిగ్గా చదివి అర్థం చేసుకునేలా.

ఇంతకీ

క్వాంటం ఎలెక్ట్రో డైనమిక్స్ అంటే ఏమిటి?

కాంతికి సంబమ్ధించినంత వరకూ అది కణ రూపంలో ఉంటుందా? లేక తరంగ రూపంలో ఉంటుందా అన్న ప్రశ్న మొదటి నుంచీ, అంటే న్యూటన్ కాలం నుంచీ ఉన్నదే. కొన్ని కొన్ని ధర్మాలను (properties) కణ రూపంలో కాంతి ఉందని అనుకున్నప్పుడే వివరించగలము. మరి కొన్ని ధర్మాలను కాంతి తరంగ రూపంలో ఉందనే భావననుపయోగించి చెప్పగలము. మరలాంటప్పుడు కాంతి తరంగరూపమా? కణ రూపమా? Is light of particle nature or wave nature?

చివరకు శాస్త్రవేత్తలు కాంతి అటు కణ రూపంలోనూ, తరంగ రూపంలోనూ ఉన్నదని తేల్చారు (నిజం చెప్పాలంటే సరిపెట్టుకున్నారు) క్రమంగా కేవలం కాంతే కాదు మిగిలిన ఏ వస్తువులైనా కదులుతున్నప్పుడు తరంగ రూపానికి దగ్గరగా ఉంటాయని చెప్పారు (Wave Particle duality).

Every body is associated with a wave when in motion అని లూయీ డీ బ్రోగ్లీ అనే శాస్త్రవేత్త ప్రకటించి సంచలనం సృష్టించాడు. ఆ పునాదుల పైన ప్లాంక్ సిద్ధాంతాన్నుపయోగించుకుని క్వాంటం మెకానిక్స్ నిర్మితమైంది. దానికి ముందు జేమ్స్ క్లార్క్ మాక్స్వెల్ అనే ఆయన (పంతొమ్మిదవ శతాబ్దపు అత్యున్నత శాస్త్రవేత్త) Electromagnetic Theory ని develop చేశాడు. అలాగే ఐన్‍స్టీన్ ప్రతిపాదించిన Theory of Relativity ఉండనే ఉంది.

ఈ క్వాంటం ఎలెక్ట్రో డైనమిక్స్ పైన చెప్పుకున్న మూడింటి సమాగమమే. నేను చెప్పిన దానికన్నా ఆ పుస్తకం చదివితే ఇంకా తేలిగ్గా అర్థమవుతుంది.

కాంతి గురించీ, ప్రస్తుతం ఫిజిక్స్ లో జరుగుతున్న పరిశోధనల గురించీ Feynman మాటల్లో తెలుసుకోవచ్చు.

కొన్ని చెమకులు...

People are always asking for the latest developments in the unification of this theory with that theory, and they don't give us a chance to tell them anything about what we know pretty well. They always want to know the things we don't know. — Richard Feynman

ఈ పుస్తకమంతా Feynman 1979 లో ఆక్లండ్ యూనివర్సిటీలో ఇచ్చిన లెక్చర్ల సమాహారం. వాతినే స్వల్ప మార్పులతో పుస్తక రూపంలో తెచ్చారు.

ఇందులో మనం రోజువారీ చూసే గ్లాస్ మొదలైన వస్తువుల మీద కాంతి పడితే ఏమవుతుంది లాంటి విషయాలని ఉపయోగిస్తూ, న్యూటన్ మహాశయుడు ఎన్ని విధాలుగా కాంతి గుణగణాలను తెలుసుకో ప్రయత్నించాడో వివరిస్తారు.

మొత్తం నాలుగు అధ్యాయాలు.

1. మొదటి అధ్యాయంలో కాంతి కణాలైన ఫోటాన్ల గురించిన ప్రాథమిక అంశాలు

2. రెండవ అధ్యాయంలో ఫోటాన్ల ధర్మాలను,

3. మూడవ అధ్యాయంలో uncertainty principle, ఎలక్ట్రాను ధర్మాల గురించీ, క్వాంటం సిద్ధాంతం గురించీ,

4. చివరి అధ్యాయంలో ప్రస్తుతం జరుగుతున్న పరిశోధనల గురించీ చెప్పాడు.

ఈ పుస్తకం గురించి Feynman మాటల్లో...

What I am going to tell you about is what we teach our students in the third or forth year of graduate school- and you think I'm going to explain it to you, so you can understand it? No, you are not going to be able to understand it. Why, then, am I going to bother you with all this? Why are you going to sit all this time, when you won't be able to understand what I am going to say? It is my task to convince yoy not to turn away because you don't understand it. You see my physics students don't understand it either.That is because I don't understand it. Nobody does.

మరి మనకీ పుస్తకం ఎందుకు? అంత ఖరీదు పెట్టి కొనాల్సిన అవసరమేమిటి? పుస్తకం చదివితేనే తెలుస్తుంది దాని విలువ. కనీసం మనకేది అర్థం కాదో తేలిగ్గా తెలుసుకునేందుకైనా ఈ పుస్తకం చదివి తీరాలని నాకు ఈ పుస్తకమిచ్చిన ప్రొఫెసర్ జాన్ వెన్నన్ అన్నారు.

పుస్తకం ఖరీదు రెండువందల పది. కానీ మనకి తెలిసే విషయాల విలువ...? హహహ

కాస్త వాన, కాస్త టెన్నిసు, ఒక కాలక్షేపం బఠాణీ... The prize (సినిమా)

2010-08-15T01:30:00.000+05:30

ఈ మధ్య మేము ఎక్కడికి వెళ్ళినా వానెదురు వస్తోంది. లిమాలో దిగగానే వాన లేదు కానీ (మధ్యాహ్నం సమయంలో దిగాము), రాత్రికి మొదలైన వాన ప్రోగ్రాములన్నీ కా౨న్సిల్ అయేలా చేసింది.

వానేశ్వర రావు

ఇంక లిమా వెళ్ళిన రోజు మధ్యాహ్నం విశ్రాంతి తీసుకున్నాక సాయంత్రం హువాస్కర్ (మాకు ఆతిథ్యమిస్తున్నాయన), ఆయన భార్యతో ఒక మిక్సెడ్ మ్యాచ్ ఆడాము. చాలా రోజులకి టెన్నిస్ ఆడటంతో హుషారనిపించింది. మొదట్లో అలవాటు తప్పటంతో షాట్లు గతి తప్పినా అరగంటయ్యాక పుంజుకున్నాను. నాకైతే ఇంకా ఆడాలనిపించినా వాన గారొచ్చేయటంతో దుకాణం మూసెయ్యక తప్పలేదు. రాత్రంతా అలాగే కురవటం, మర్నాడు రోజంతా ముసుగమ్మేయటం వల్ల షెడ్యూల్ మారింది.

టెన్నిసు

సో, కాలక్షేపం ఏమిటన్న ప్రశ్న ఉదయించింది. బ్రేక్ ఫాస్ట్ సెర్వ్ చెయ్యటానికొచ్చిన కుర్రాడిని కదిలించి, ఏమన్నా సినిమాలు దొరుకుతాయా అని అడిగితే కాటేజ్ ఓనర్ దగ్గర చాలా డీవీడీల కలక్షనుందనీ, అడిగితే ఇస్తాడనీ చెప్పటంతో నేను గొడుగేసుకుని వెళ్ళా.

నిజంగానే పెద్ద కలక్షను అది. వెళ్ళగానే ఆప్యాయంగా పలకరించి, కాఫీ తెప్పించి ఇచ్చి, ప్రోగ్రాములు కా౨న్సిల్ అయినందుకు సారీ చెప్పి, లోపలకి తీసుకెళ్ళి, అక్కడ ఉన్నాయి. కావాల్సినవి తీసుకోమన్నాడు. రెండు మూడు పెట్టెల నిండా ఉన్న వాటిని చూడగానే కత్తి వారి కలక్షనే గుర్తొచ్చింది. ఒక ఏడాదీ రెండేళ్ళ క్రితంవరకైతే ఆ కలక్షను చూసి ఆశ్చర్య పోయే వాడిని కానీ, నవతరంగం పా౨షన్ ఫర్ సినిమాల్లో వ్రాస్తుండటంతో సినిమాలలవాటయి, ఎక్కువగానే చూస్తుండటంతో సగం పైన చూసినవే కనిపించాయి. క్రొత్తగా ఉన్న కొన్నీ అంత ఇంప్రెసివ్ గా లేవు. దాంతో లాభం లేదని, "ఏవండీ హువాస్కర్ గారూ, మీ దగ్గర ఆ౨క్షన్ కామెడీలేవన్నా ఉన్నాయా?" అని అడిగాను.

"వెంజెన్స్ ట్రైలజీ ఉంది చూస్తారా?" అని అడిగాడు.

"అది కామెడీయా రావుగారూ," అన్నా. వాడెవడు అన్నట్టు ఆశ్చర్యంగా మొహం పెట్టటంతో, "సారీ హువాస్కర్ గారూ."

"అంటే ఆ వయొలెన్స్ నాకు కామెడీగానే ఉంది," అన్నాడాయన. ఇలా అయితే సాయంత్రమైనట్టే అనుకుని, "ట్రూ లైస్, అలాంటివన్నమాట," అన్నాను. వెతికి వెతికి రెండు జాకీచాన్ సినిమాలూ, సంజూరో (కురసావా ది. నే చూళ్ళేదది. యోజింబో మాత్రం చూశా), కలరాఫ్ మనీ, తీసుకొచ్చి ఇచ్చి, "ఇవి బాగుంటాయి ట్రై చెయ్యండి అన్నాడు. జాకీచాన్ వి చూసినా మరోసారి చూట్టానికి పెద్ద ప్రాబ్లం లేదు. కలరాఫ్ మనీ మీద అది మార్టిన్ స్కోర్సెసె సినిమా అని ఉండటమ్తో కళ్ళు ముసుకుని తీసుకున్నాను. థాంక్స్ చెప్పి, వెనక్కి తిరిగి వస్తుంటే పాల్ న్యూమన్ బొమ్మ కనపడటంతో, "అదేంటీ?" అనడిగా. "ద ప్రైజ్. కాలక్షేపానికైతే బానే ఉంటుంది. ఇది కూడా సరదాగా ఉంటుంది," అని టీచ్ మీ ఇంగ్లిష్ అనే కొరియన్ సినిమా ఇచ్చారు దాంతో పాటూ. ఈ మధ్య (అంటే ఓ రెండు నెలల క్రితం వరకు కొరియానం చేసి ఉండటంతో (కొరియన్ సినిమాలు చాలా బాగున్నాయి. అన్నీ అంటే అన్నీ అని కాదు. జాగ్రత్తగా సెలెక్ట్ చేసుకుంటే అద్భుతమైన అనుభవం కలగటం ఖాయం. కాసేపు రాత్రి ఆడిన మా౨చ్ గురించి మాత్లాడుకున్నాము. మీ రైట్ లెఫ్ట్ కామ్బినేషన్ బాగా కుదిరింది. కన్ఫ్యూజ్ అయ్యాము అని అన్నారాయన. అప్పటికే అరగంట దాటటంతో వస్తానని చెప్పి (అంటే సాయంత్రం) మా రూమ్స్ కి వెళ్ళాను.

"ఏంటి ఇంత సేపు పట్టింది?" అన్న తన ప్రశ్నకు వివరంగా బదులిచ్చాక, హువాస్కర్ గారి దగ్గర ప్రొజెక్టర్ చూశానన్న సంగతి గుర్తొచ్చి, మళ్ళా గొడుగేసుకుని వెళ్ళి, అది తెచ్చాను. ఆయన ఫ్రెండ్లీగా ఉంటంతో అడగగలిగాను.

సినిమా చూసే ముందు, ఈ వీక్షణం కేవలం కాలక్షేపం కోసమే కనుక క్రిటికల్ అ౨నాలిసిస్ లు లాంటివి కూడదనీ, కామెంట్లు నిషిద్ధమనీ రూల్స్ డిఫైన్ చేసుకుని (నాకు మామూలుగా నోరాగదు), ద ప్రైజ్ చూడటం మొదలెట్టాము.

ద ప్రైజ్: సినిమా

ఇర్వింగ్ వా౨లెస్ సూపర్ హిట్ కోల్డ్ వార్ నవల ద ప్రైజ్ ని కొద్ది మోతాదులో భ్రష్టు పట్టించి తీసిన సినిమా అది.

ఆ ఏడు (సినిమా మొదట్లోనే టైమ్: ద ఫ్యూచర్ అని వేస్తారు) నోబల్ విజేతలారుగురూ స్టాక్ హోమ్ రావటం, అక్కడ జరిగే పరిణామాలు, ఆ ఆరుగురి జీవితాలక్కడ ఎలాంటి కుదుపునకు గురయ్యాయనేది సినిమా/నవల.

రచయితగా ఇర్వింగ్ వా౨లెస్ అద్భుతంగా రాస్తాడు. అతని గురించి ఇంకెప్పుడైనా రాస్తాను. కథని చెప్పటంలో అతనికి అతనే సాటి. మరి అదంతా సినిమాలో ప్రతి ఫలిస్తుందా అంటే... లేదనే చెప్పాలి. అలాగని సినిమా తీసిపారెయ్యదగినదా అంటే అలా కూడా కాదు. మంచి కాలక్షేపానికి బాగా పనికొస్తుంది. డిఫెరెంట్ లైఫ్ స్టైల్స్ ని చూపటం కోసం, కథని మరింత ఆసక్తిగా మలచటం కోసం వా౨లెస్ ప్రవేశ పెట్టిన కొన్ని కా౨రెక్టర్లు నాకు కనపడలా. నాకు నవలలో బాగా నచ్చిన కా౨రెక్టరైన లిలీ హెడ్క్విస్ట్ లేక పోవటం డిజ్అప్పాయింట్ చేసింది. అలాగే కొన్ని కా౨రెక్టర్లు మరీ కా౨రికేచర్లలా అనిపించాయి. హీరో అయిన ఆం౨డ్రూ క్రెయిగ్ పాత్రని నవల అంత సమర్ధంగా చూపలేదు. కేవలం పాల్ న్యూమన్ నటన వల్లే ఆ పాత్ర ఒడ్డున పడింది.

వుమనైజింగ్, మందింగ్ అలవాటు ఉన్న ఆం౨డ్రూ క్రెయిగ్ కి ఫిజిక్స్ నోబెల్ విజేత ప్రవర్తన అనుమానాస్పదంగా తోచటం, ఒకసారి పరిచయమయి బాగా సంభాషించి కూడా రెండో సారి గుర్తు పట్టనట్టు ప్రవర్తించటంతో విషయాన్ని సీరియస్ గా తీసుకుని పరిశోధించ బూనటంతో అప్పటి దాకా నోబెల్ విజేతల పాత్రల పరిచయం, కొన్ని లాంగ్ షాట్లతో డల్ గా నడిచిన సినిమాలో ఊపొస్తుంది. ఈమాత్రం దానికి నూట ముప్పై నిమిషాల సినిమాలో నలబై నిమిషాల స్క్రీన్ టైమ్ తినెయ్యటం నాకు నచ్చలేదు కానీ, అదంతా సినిమా మరింత బాగా నడవటానికి ఉపయోగ పడటంతో సినిమా పూర్తయ్యాక పెద్ద పట్టించుకోదగ్గ లోపంలా నేను భావించటం లేదు.

ఆల్ఫ్రెడ్ హిచ్‍కాక్ (కొందరికి పిచ్చి కాకి) సినిమాల శైలి, అందులోనూ క్రెయిగ్ మీదకు ఒక కారు దూసుకుని రావటం, అక్కడ తప్పించుకునేందుకు చేసిన హడావిడి, నార్త్ బై నార్త్ వెస్ట్ అనే హిచ్‍కాక్ సినిమాని గుర్తుకు తెస్తాయి. ఐనా ఈ సినిమాలో హ్యూమర్ ఎలిమెంటెక్కువ.

మొత్తానికీ నా యీ రివ్యూ లాగానే సినిమా కూడా బాగుందా లేదా అనే కన్ఫ్యూజన్లోనే చూశాను. కాకపోతే ఎక్కడా బోర్ కొట్టకపోవటం, చెత్త అనుకున్న సన్నివేశాలు కూడా పెద్ద పిచ్చెక్కించకపోవటం వల్ల, మరో రెండు మూడు సార్లీజీగా చూసేయవచ్చనిపించింది.

నవల ఆల్రెడీ చదివేసి, ఆ పాత్రలకు ఒక రూపాన్ని మనం ఆపాదించుకుంటే... కేవలం ఆ నోబెల్ ఫిజిక్స్ ప్రైజు విజేతగా/అతని అన్నగా (మా౨క్స్ శ్ట్రాట్మన్) (విలన్. నోబెల్ విజేత తమ్ముడి స్థానంలో రావటమే కథలో మెయిన్ ట్విస్టు) వేసిన ఎడ్వర్డ్ రాబిన్సన్ మాత్రమే ఊహలకి సరిపోలాడు. క్రెయిగ్ గా న్యూమన్ ఎంత బాగా చేసినా నాకైతే ఆ ఎప్పియరెన్సు నచ్చలా. శ్ట్రాట్మన్ అన్న కూతురిగా వేసిన డైయన్ బేకర్, ఎల్కె సోమర్ (లిలీ హెడ్క్విస్ట్ బదులు ప్రవేశపెట్టబడిన పాత్ర. క్రెయిగ్ కి సహాయకంగా నోబెల్ కమిటీ పంపినట్టు చెప్తారు) ఇద్దరూ సెక్సీగా ఉన్నారు. మిగిలిన వాళ్ళకి నవలంత ప్రాధాన్యం సినిమాలో లభించకపోవటంతో తేలిపోయారు.

కొన్ని చోట్ల గతి తప్పినా స్క్రీన్ ప్లే బిగువుగానే ఉంది. హిచ్‍కాక్ తరహా సన్నివేశ కల్పన, నా౨చురల్ కామెడీ. మ్యూజిక్, ఫొటోగ్రఫీ, బాగున్నాయి.

రేటింగ్... ఐదింట మూడు.

ఏడాది తరువాత స్వంత బ్లాగులో స్వంత టపా వ్రాస్తున్నాను. ఈ మధ్య వ్రాయటం తగ్గింది ప్లస్ అనువాదాలు, B&G తప్ప నాకుగా వ్రాసినవి ఏవీ లేవు . నన్నెరూ మిస్ కారు, పెద్ద పట్టించుకోరని నాకు తెలుసు. సో, హా౨పీసూ :D

ఇప్పటికి టాటా, ఈసారేదన్నా పుస్తకంతో కొడతా

గీతాచార్య